Gölgeler

Fırtınalar kopmaz ortalık sakin
Bir bardak çayda yansıyan gölgeler bile
Kırılmasaydı keşke demek isterdik
Keşkeler bin defa meraklansın da
Ayak izimiz kalsın daim

Bir dem hatır
Bazen böyle gelir geçer
Bir dem satır kurban olsun
Gölgeler el üstünde

Ve vicdan
Olay mahalline dönerse
Kimsenin aklı yetmez
Ölüm çatlar teraziler
Nişan verdiğinde yakında
Nefes bir atımlık sekte
Dünya yeniden hazda

Gölgeler göz üstünde
Gölgeler baş üstünde
Çocukluktan kalma anılarla
Günaydın gözünüz aydın

Sahi dilini yutmuş
Ve gölgeler kuşanmış bu maskeliler de kim
Tanıdınız mı?

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

148. Sayı / Ocak – Şubat 2014 / Ay Vakti
Söyleyelim… / Ay Vakti
Paradoks / Şeref Akbaba
Hiçlik / Semra Saraç
Platon’dan Plotin’e Sanat -II- / Necmettin Evci
Tümünü Göster