Mutlaka Söylemem Gerekiyor Dermanı Yok Derdimin Acıklı Hikayesini; Artık Ne Gelir Elden Benim Zevalim Olacaksa

Herşeyden önce bir merhamet şelalesinden akmam gerektiğini itiraf etmek zorunda olduğumu  hiç çekinmeden, açıkça söylemem gerektiğinin farkına vardığımdan bu yana, hayatımın o çekilmez taraflarını bir hakikat terazisinde tartmadan önce bile, kalbimde var olduğunu kabul ettiğim ve kendime bir sır gibi sakladığım ne varsa; fakat ondan gayri de daima karşıma çıkması kaçınılmaz olarak alnıma kazılmış olanın, hayatımın muhakkak bir noktasını işgal edecekse eğer, korkularımın artık bana bir faydasının olmayacağını hiç kaale almadan; yine de korkak ve muzdarip bir halde, daha ne kadar dayanabileceğimi düşünmem bile mümkün değilken; lakin biliyorum ki benim elimden bir şey gelmez ve neyin benim için kurtulmalık bir şey olacağını kestirmenin de zor olacağıdır bu kadar kazadan beladan sonra benim için:
Çünkü ben dertlerimi atamıyorum artık başımdan!
Peki daha ne olsun ki benim zevalim olacaksa eğer!
Bu böyle olmayacak, ömür boyu zillet ve kefaret dönemecinde hüküm sürmeye devam eden bu hayasız ve işe yaramaz; hiçbir zaman dine ve imana gelmez, inkarcı ve merhametsiz bir takipçidir ki onu oldum olası bir düşman bellediğimi ve onun hayatı boyunca bir hıyanet ve delalet kumpası içinde olduğunu, artık yüzüne karşı açıkça haykırmak vaktinin geldiğini bir alayiş içinde dünya aleme ilan ederek de elbet bir intikam alma yolunu açmış olduğumun da farkındayım ve bunu itiraf etmekle birlikte daha nasıl esaslı bir yol takip edeceğimi, bir defa daha ve esaslı bir şekilde idrak ederek harekete geçmem gerekecekse eğer, onu da mutlaka ihmal etmeyeceğimi bilerek; o yolda ne gelecekse başıma, ona da razı olarak ve bütün kalbimle mutmain olduğumu bir defa daha itiraf ederek; artık son noktayı koymam gerekiyor.
Bunu yapmazsam neye yarayacak ki rüzgarın aşıladığı dünya!
Bir cezbe halindeyken benim zevalim olacaksa eğer!
Elbet kolay olmayacak; hayatım için ortaya konan bu kötü niyetlerin, muhtemel ip uçlarını çözmeye çalışırken, karşıma çıkacak olan tuzaklardan sakınmak için orada bir semender gibi kendimi beklerken; ömrü billah kayıtsız kalamayacağım gibi, artık esaslı bir kıyam vaktinin de gelip çatmakta olduğunu idrak ederek, aslında bu kadar şedit bir şekilde karşı gelmenin hiçbir işe yaramadığı halde, gene de bir öfke seli içinde bocalayarak, hain bir iz sürücü gibi hiç durmadan, inkarını da yanına katarak, sonucunun neye varacağını veya sonucunun kime yarayacağını hiç düşünmeden; böyle serapa ortalığı yangınlara vererek, daha ne kadar korkak bir mağlup gibi; fitne ve fesat peşinde bir ömür boyu koşmaktan başka ne olacak ki hakikatte; yani bana bir darbe olsun diye mi ortaya çıktılar ki; beni böyle çaresiz bırakmak senin haddine değildir dediğim zaman; içimde bir aşk ateşi yanacak ve sen yapayalnız kalacaksın.
Lakin bu benim zevalim olmayacak bunu böyle bilmelisin!
Sana artık bir armağan olarak kalsın acılarım, hadi bana eyvallah!

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Kalanlar Bize Yetmiyor / Şeref Akbaba
Yaz Boz Tahtası / Alaeddin Özdenören
Gün Olur Herkes Konuşur / Recep Garip
Mutlaka Söylemem Gerekiyor Dermanı Yok Derdimin Ac... / Nurettin Durman
Kalanları Iskaladık / Mustafa Şen
Tümünü Göster