Zeynep Yalçın

3posts 0comments

Yazar: Zeynep Yalçın

Bir Rüzgâr Esince

Günlerden birgün gitti kadın. Bir daha haber alınamadı ondan. Günler ve geceler, sıcak bir avuçtaki kar gibi eriyip aktı, yok oldu birbirinin...

Konferansçı

Adam, üst üste koca bir yığın oluşturan mektupları kamıştan örülmüş bir sepetin içine doldurup salona götürdü. Mutfaktan bardağına çay doldurup salona döndü....

Ah Çocuk

elinde küçük bir ayna belki sihirli koskocaman bakıyorsun savaşan esmer yüzüme gözlerin bal rengi biraz da yeşilce ah çocuk bakışların mı büyük...
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.