Ay Vakti
facebook

AŞK OYALI BİR MENDİL ve BİR FOTOĞRAF KARESİ

Tâ key sühan ez sühan rubâyîm

Mâ ber ser-i kıssa-i hod âyîm*

I. Aşk, kendine değene gerçekler, ulumaları,

Yumuşak deriler koynunda yatar gibi serin…

 

Dayanışı nakşeder keklik bastonuna,

Aşı vurgusundan fışkırırken kelimenin goncası.

Levh-i mahfuzda yazılıdır, göç şiirleri,

Acının, gökyüzüne düşünce cemresi.

 

II. Yaşamdan bir ânı, (bir ömrü mesela)

Abdülleziz çiçekleri arasında,

Ters dönmüş bir kaplumbağa…

Bir direnç meselesi diyorum;

Aşk oyalı bir mendil ve bir fotoğraf karesi.

Geçip giden ilkbaharın, bıraktığı sokağa,

Yalnız bir adamın ve kalabalık bir kadının sesi.

 

III. Dişlerimin arasında durur, günün ilk hecesi,

Dağılmış sancısından vurulurcasına.

Üstüne geçirdiği kışa duraksar,

 

Dizlerine kadar çamurda.
Kimi çektim kelimelere yukarıda,

Yenilmiş gibi görünse de, şiiri;

Boşalmış yeni güne,

Sevginin zehirli ödkesesi…

                                                                                            * Şeyh Galîb Dede

Ali Yaşar Bolat
GÜN AŞIRI
Elindeki fidanı dikmelisin.Çölde susamış bir köpe...
CUMA AKŞAMI
Metruk anıları artık uyandırmaktan vazgeçip bir şe
yazarlar
KİTAPLAR