Şehri Şöhret Vurmuş Mâsivâ Yerlerinden

97
Görüntüleme

yalnızlığın dili suskunluktur soğuk bir akşamda kapıda kalan
içini kimse bilmez kaldırımda çiçek satan yaşlı teyzenin
dudaklarına sakladığı gülüşleri de üşür sokak çocuklarının

desem ki bir avuç ağlamak getirdim ruhumun kirpikleriyle
ihtiyarlar en çok köstekli saat taşır hırkasının cebinde
parmakuçları da tesbih çeke çeke kehribar olmuştur öyle

hayallerin döşeği pamuktan olur biliyorum yastığı rüya
kandaki sevdayı süzen attarların şişelerindeki kokuyu
kâbenin taşına sürülentevbeleri dervişler taşır heybelerinde

su değirmeninde sıra beklemekten yorulmaz köylüler
ekmeğin mayasında alın teri de vardır sabır da
tandır ne kadar sıcak olursa olsun annelerin elini yakmaz

göğe bir deniz kadar bakamadım güneş gibi toprağa
âhbir yıldız kayması kadar yâri göremedim aşk şehrinde
şehri şöhret vurmuş anladım mâsivâ yerlerinden

bir veliye göster kalbinin yaralarını da gör emi
nasıl iyi geliyor nefesi nefs-i safiyenin erbain kuyularında
ney’insesi elest’in sesidirhak aşkıyla semâ edenlere

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

“Kar Kârdır” / Ay Vakti
Ağaç Baskı / Hatice Bengisu
Özülke’yi Savunanlarla Örülü Bir Halka / Ömer Eski
Yansımalar / Şeref Akbaba
Ev / Zeynep Karaca
Tümünü Göster