Kayıp Yolcu

Meğer ben ne çok varmışım
Varmışım derin bir kuyu olan
Gözlerinin mahşerinde kaybolmuşum
Hayali cihan değer demişler.

Derin bir kuyu olan gözlerinin
Mahşerini görmüş olsaydı karıncalar
Bu kadar mahcup kimse
Bulunur muydu dünyada
Benimse zahmet yokuşunda
Tabii ki üzülürdü kalbim.

Semavi yüzün hilal kaşların
Ve kevser kokulu bakışınla
Sırlar aleminde sır olan
Ey kayıp yolcu
Bileydin keşke
Rüzgarın ve yolun ve kalbimin
Nasıl büyük bir merakla
Seni beklediklerini.

Beni sorma istersen
Hayret ederim ki ben
Ne kadar var mışım meğer
Varmışımda içimde bir ateş
Bir hasret bir vuslat telaşıyla
Cüretimi bağışla diyecektim.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Zafer “Savaş”ta Mıdır? / Nihat Dağlı
Yunus Emre’nin Yirmibirinci Asra Mesajı; Sev... / Şadi Aydın
Yolculuk Nereye… / Fâtımâ Zehrâ Merinos
Yola Çıkan Hikâye / Nergihan Yeşilyurt
Yitene / Ömer Meşe
Tümünü Göster