Gökyüzünden Dökülen Kırıntılar

ruhumda hüzünden bir elbise
tenimdeki bu dikiş izleri
İdris’ten çok önce

ömrüm sular yükselince
güvercinlerin gerdanında sınır
ölüm bir rüzgar savuran nefes nefese

üzerimize yağan yağmur değil
bir sofradan dökülen kırıntılar
topraktan koku işler suyun sesine

bir fırtınadır kopan sessizce
bakmak görmenin yarısıdır
gördüğüm dağları parçalayan bir gölge

gençliğim bir yaprak yeşilinde
zaman bir asaya gizlenmiş damlıyor gül renginde

bir iğne sakladım deliği iplikten ince
iplik geçmez gökyüzü geçer o delikte

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Şirâze’den Şirâze’ye Saklı Mektuplar -100 / Şiraze
Tarihsel Perspektifiyle İran Tasavvufu / Enes Güllü
Aforizmalar – 1 / Naz
Kırık Ney Taksimi II / Yunus Emre Tozal
Gökyüzünden Dökülen Kırıntılar / Muhammed Korkmaz
Tümünü Göster