yirmi beş ıssız gece

235
Görüntüleme

1.geceuyu, ey esrâr uyu ne ay düşüyor gözlerine, ne aynakıvılcım toplarken kirpikleriyleşakak kemiklerinde parlıyor ellerimizbakır ustalarınınyıldızlardan mı süzülüyor bu alevyokluğunun bulutlarından mızindanı anlamak, bir yalnızlığıtaşımakmış karanlıkta gün boyubir yürek incelmeyi bilmiyorsa acınınyedi renkli örsündeuyu ey bahar, uyu ölüme meydan okusa da, düşlerigülümseyen zakkumlardır topraktaneden artık yosunlu, celladın gülüşleridemir kızgın bir rüya görüyorsa, alevlerbir öfkenin göğsünde arar kaybettiğinikırılgan bir sarnıcın dudaklarında kuşlarkanatlarında saklar o şehzâde korkuyubir akıl tutuşmayı bilmiyorsa ötenintahterevallisindeuyu ey rüzgâr, uyu ne mor bir çiçek açar çocukluğundanne de omuzlarında yaşlı bir rüyabazen bir odanın tenha yerindeansızın tutuşan bir çıra oluyorsunküllerin öpücükler veriyor karanlığasenden mi almalıyım her eylül akşamındao şehrâyin tutkuyubir derviş erimeyi bilmiyorsa taşlarındonduran âteşindeuyu ey gülzâr, uyu kâh bir deniz oluyorsun, içindeninciler düşüyor ırmaklararuhumdan dikenleri ayıklıyor sukâh düştüğü yere yabancı bir yıldırımokşuyor sînemde buhurdanlığıbundandır kalbimin yanık kokusuyine gri bir boşluk ufkumuzda, bir kuyubir şair görmüyorsa gülümseyen mahşeriuyu ey esrâr, uyu2. geceresimlerin mızrağıkanatıyor taşları isyankâr bir bekleyiş yakalarken kalbiniİstanbul silindi gözlerimin önündenher şey bir mezarlıkta ağlıyor senin içinnerede gülümsüyor yüzüm, göremiyorumnerede kirpiğimde parlayan yakamozlarses ruhumu arıyor bir fânusun içinderesimlerin mızrağı kanatıyor taşlarıresimler kimi zaman pervâsız bir sığınakkimi zaman vîrandırbir hayal sarayının dudaklarında ölenyoksul bir şehirlinin çehresinde âvâreparmak uçları kandır resimler neden yorgun otel odalarındahangi ilaç hastalık taşıyor benim içinzifirî bir karanlık çökerken üzerimenerede bulanıyor bilmiyorum, çeşmelernerede bir bardağı dolduran âbıhayatdamla bana yabancı, deniz benden bîhaberkaptanlar gemilerin güvertesinde şaşkındalgalar kimi zaman bir ölüm kaçamağıkimi zaman fermandırhep aynı pusulanın bakışlarında kalanlimanlardan sevgiyi ödünç alır bir ömürölüm ona dermandır.
 

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

yüreğim tetik ve kavi / Taner Taştekin
yirmi beş ıssız gece / Mazlum Civan
yenildim sana hüzün / İsmail Bingöl
yâre, yâre / Alâaddin Soykan
taze mezar / Kamuran Bate
Tümünü Göster