Temmuz Denizini Dökünür, Beyaz Ellerinde Soğukluk Otlarının Sesi

6
Görüntüleme

I.
balık gözüyle dünya, şurama sığdırdığım
oltasız tutunarak geçen limanlardan.

dinlenek oluşturan simitçi çocuğun
ayakuçlarında martıların söylencesi,

güvertelerinde vapurların denizeşi,
açılmayan şemsiyeler, yağan soğuğun endişesi!

bir rengin şiirini yazınır gök, beyaz
o büyük süreyya, yüzünde dolanır, tuhaf…

edilgen bir terk ediştir arzuma saplanan
seni böyle, seni işte… ölüm kadar şeffaf.

II.
adımın üzerindeki mührü yaratırken elleri
afişinde yeryüzü, gök bir mezârın

şiir çağı’nda öldü şair, tüketti kelimeleri,
eylül denizinde yürüyorken yarı baygın

bir düşe açıldı içi, sağır bir salgının
denizden çekilirken toprağa bereketiyle

duyarak kendini eğindi çocuksuluğuna
öpülmüş şiirlerle yankıyan alnının.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

İnsan / Şeref Akbaba
Saklı Mektuplar 99 / Şiraze
Rüzgâr Bizi Sürükleyecek / Abdullah Ömer Yavuz
Benin / Bir Garip Müslüman Diyarı / Ahmet Mahmut Şen
Hikmet Burcu Peşinde / Erdoğan Muratoğlu
Tümünü Göster