Panaptikon

37
Görüntüleme

“başkalarının hakkımda bilmedikleriyle geçinirim ben !”

• peter handke

I.

bir karanlığın alacasındayım ve vakit dar

bir bir iniyor göz perdelerim öz’ümün diyalektiğine

olumsuz değil öngörüler, immünolojik bir pozitivizm

esir almıştır kendi’liğimin viral kıyılarını

bir başka ben’in suskusunda değil bizzat

kendi ben’imin üzengisindeyim, ayaklar sabit !

II.

tüket haydi daha fazla daha fazla tüket kendi’ni

“yasak, emir ve kaide” çekil artık aradan – disiplin –

ve şimdi evet şimdi “proje, girişim ve motivasyon” = depresyon –

hayır; “hayır” yok artık, olabildiğince “yes, we can!”

haydi hep birlikte ve hep bir ağızdan “aynı” biz;

“evet, yapabiliriz !”

III.

tükenmez bir süreklilik eğrisi

sistem söylenir; “her şey mümkün” ve devam

mukabele halinde performans öznesi;

“hiçbir şey mümkün değil !” n’olur dur(un)

kendini sömürüp durdu animal laborans

ve içkin bir savaş, hem de kendi kendi’siyle;

sonuç, benlik trans !

IV.

şeffaf bir dünyadayız ve alabildiğine slogan, slogan, …

bunca enformasyon nereye akıyor anlatsın anlayabilen

semantik; sadece biçimsel kalıyor, bir mazi hastalığı(!)

uzakta çok uzakta kalmış artık negatif samimiyet

bir panaptikon hali her yerde ve uzay dahil

ki uzamsal hiçbir etkisi yok artık farklılığın

Foucault haklıydı;

“bir yerde herkes aynıysa orda kimse yok demekti !”

ve belirsizlik yığın yığın çalınan e(k)mekti.

V.

şimdi sorup öğrenelim, haydi;

özne var mı yok mu, hey !

“kimse yok mu?”

o sokak çıkmaz değilse, neredeydi…

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

İnsan / Şeref Akbaba
Saklı Mektuplar 99 / Şiraze
Rüzgâr Bizi Sürükleyecek / Abdullah Ömer Yavuz
Benin / Bir Garip Müslüman Diyarı / Ahmet Mahmut Şen
Hikmet Burcu Peşinde / Erdoğan Muratoğlu
Tümünü Göster