Kursak

78
Görüntüleme

Körkuyuya bir sır verdim- acı bir nefes
ne ki yerin kulağı vardı
bunu unutarak geceyi
olmadık kâğıtlara dürdüm
katlanılmaz acılarla tasarladım onu
yıldızları yerinden ben değil
ellerim söktü

Çöplüklerden sızan bir akıntı- kafası gayet yerinde
yanıldı yüzüme, yüzüm
iğrenç kokularla kirlendi
ve kan, yani damarlarımızdaki
gazetelerden buldu boğazımın yolunu
tasarlanmış acılarla kursağımda düğümlendi
kursağımla bütünlendi yani kan,
damarlarımızdaki.

Şimdi söyle ben kaybolmadan
yani beni kaybetmeden
ellerim nasıl kanamaz saate bakarken
ve eğer vaktin ayakları yoksa
bir çıkaryolu var mıdır ellerimle yürümenin?

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

15 Temmuz / Seçime Dair / Fuat Sezgin / Ay Vakti
Bir Var Kalbinde Ateş / Nurettin Durman
Dünya Dediğin / Adem Turan
Uyan Ey Kalbim / Nurullah Genç
Bağışla Bizi Çocuk… / Özcan Ünlü
Tümünü Göster