İsrafil Son Kez Baktığında

203
Görüntüleme
bir tufana gebe kaldığında bu şehrin kadınları
örtündüler, örtündüler önlerinde yitip giden umutlara
çocukları doğurmadan bıraktılar suyun kaynağına
döl suyu ile yıkandılar, teyemmümü kasıklarına üfleyerek

İsrafil sura son kez baktığında
bir melek yeryüzünde, en ince kanatlarıyla
çocukların gözyaşlarını akıtıyordu avuçlarına
İsrafil sura son kez baktığında

ellerimde un ufak olmuş dağların iniltisi
ateş damlaları yüksekleri, en yüksekleri
eriterneden, bir yudum su, kuşların nefesinde
çocuklara bir yudum su, bir yudum umut

putperest babaların suçunu üstlenerek çocuklar
daha ne kadar bakacaklar erimiş bacaklarıma
kızgın damarlarıma bir yudum su, bir yudum
kızgındı çocuklar, İsrafil sura son kez baktığında

sormadan geçemiyorum kendime, kimdi putperest
ya vahşi atlarını üstümüze çeviren ve üsteleyen
tufanı başımıza getiren kimdi, şehveti kasıklarımıza üfleyen
kimdi sol yanımda hep beni bekleyen ve merakla itekleyen

rafil bana son kez baktığında, ellerimi hatırladım
çocuklarımı, bir kez bile olsun görmediğim çocuklarımı
Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

İkindi Vakti / Celal Türk
Hocam Cahit KOYTAK’a / Ferman Karaçam
Zurnanın Ölümü / Mehmet S.Rindokur
Zamanın Dışına Çıkmak / Bilal Kemikli
Yaz Okumaları / İsmail Bingöl
Tümünü Göster