Ne Ki o; Şiir?

202
Görüntüleme

Ne ?
Söz dizimi. Kelime yumağı. Ölçü, kalıp, serbestiyet. Aruz, hece, serbest.Yoğunlaşarak ortaya çıkarsa nesir. Bir şey için oluşan, alabildiğine vücuda zerk edilen bir karşı savaş biçimi. İçinde birikmiş enerjinin patlayarak dışarı çıkması. Bir ışık şelalesi halinde, hatta rayihalar, tatlar;  dahası gene insanın içini kabartan, coşturan, halden hale sevk eden imgenin haykırış hali.
Ne! Bir şiirin varlık sebebidir.
Başlangıcın başlangıcıdır.
Ki ?
Her şey “Bir” ile kaimdir. “Bir” kuşatır. “Bir” oldurur. “Bir” ikame eder. “Bir” yedirir içirir. “Bir” eğitir. Yani terbiye eder. Akla sebebiyet verir. Akıl ve akılsızlık. Görürlük ve görmezlik. Duygu ve duygusuzluk. Ölüm ve kalım. “Bir” alemdir. Diğer her şey pervanedir. “Bir” ganidir. Acizlere ilham verir. Aciz kelimeyi bendinde ufalar,ufalar un ufak eder; ateşiyle yakar kavurur söze dönüştürür.
O !
O aslında “Bir”dir.
O’na  sözümüz yoksa hiçizdir.
O önümüzü açar yolumuzu aydınlatır.
Biz O’na münacat ederiz ancak.

Şiir !
Şiiri aramak.
Şiirin peşinde bir ömür çabalamak; ya sonra!
Bulmak mı? Acaba! Ya da bulduğunu sanmak. Kendini hep o bulmanın, bulmaların anaforunda dolaşıyor saymak. Arayışın iyi tarafı sürekli o şahaneyi yakalama anının lezzetini tatmak ise de, sonrasında oluşacak olan rahatlığın artık zihnin özgürleşmesini sağlama alması beklentisidir de.Alıcı kuş gibi sözcüklere yapışırken oluşan titreşimin altında yatmakta olan ateşli imgeyi yukarıya kaldırmak; yani ona nefes aldırmak, aydınlığa çıkarmak ve rahatça dolaşmasını sağlamak da o büyük uğraşın sürecinde kazanılmış bir zaferdir.Yoksa ketum bir zavallı olarak, sözcük dilencisi olarak kalacaktır şair. Bir yolculuk anındaki heyecanın, bir varılası yere kavuşma anında oluşan sevincin bıraktığı neyse insanın içine; odur da diyebiliriz  bulmanın adına. Bir şey denecekse eğer, pekala coşkun akan bir çağlayan  denebilir.Bilhassa sükunetin ardından coşkuyla harekete geçmeye hazırlanan; şiddetli ateşler içinde yanmakta olan oluşu kim durdurabilir ki? Akıp gidecektir artık. Sözcükleri yerlerinden koparıp koparıp alacak ve oradan kendine atlas ipekli giysiler dikecektir. Özene bezene kendini ortaya çıkaracak ve aferin bana diyecektir en sonunda. Oh be diyecek rahat, çok rahat bir nefes alacaktır. Şiir budur işte.

Şiirin Avantajları
Şiire girerken bir olgunun uç vermesi gerekiyor. Bu bir ateşli dürtü iştiyakıyla kendini olmazsa olmazın şartında bulan oluş halinde seçilen kelimelerin önemi ne kadar izah edilse, üzerinde durulsa azdır.O ilk sözcük, ilk hamle elbette çok önemlidir. Vaziyetinizi almış kuşu yakalamak üzeresiniz. Ya kaçarsa, ya tutulmazsa, ya kanatlarını açıp uçarsa. Eyvah bu korku herhalde çok belalar getirecektir ilk mısranın başına. Bıçaklarını, kesici aletlerini yanına almış, korunma içgüdüsü eşliğinde kuytuya çekilinmiş,beklenilmektedir. Ne olacaktır acaba? Nasıl bir hal çaresi bulunacak, nasıl bir sonuç elde edilecektir?
Meselenin can alıcı yanı hiç hesapta olmayan nedenlerden dolayı hamlesiz kalmış, olay pasifize edilmiş, aynaya bakılmamıştır.Halbuki burada unutulmaması gereken bir tehlike var. Dikkatlerden sürekli olarak kaçan, hiç hesaba alınmayan bir korku ormanı. Orada ikamet eden o azılı ejderha, o ateş dilli canavar. Bir nefesiyle olanı biteni bir anda yok eden zalim. Onun elinden kurtulmak eğer kolay olsaydı diğer önemsiz gibi görünen badireleri, hendekleri  aşmak, yokuşları çıkmak mümkün olurdu pekala. Lakin ejderin nefesi çok kuvvetli. Bütün mesele onun bakışlarından kaçıp büyük bir maharetle boynuna kemendi dolamak.
Meselenin özü budur!Şiir burada başlamaktadır.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Sadettin Ökten İle Ropörtaj / İhsan Aktaş & Hasan Taşcı
Okur Olmak / Abdullah Yıldırım
Mülteci / Ahmet Savaş
Gurubda Doğmak / Hasan Tiyek
Milat / M. Ali Garip
Tümünü Göster