UM

94
Görüntüleme

I.
İmlânın emrivâkisidir/iki nokta,
Taşır ruhunda, dilin ilk gezintisini…
Kelimelerin filayaklarına,
Diş geçirir um!
Kader denilen askılara;
Gökkuşağı…
En kalabalık kelimeler yaratısıdır; kimse,
Ayrımı iki kol genişliğinden bağıtlı.
Erinlik semâhında,
Zikrinde hicran mührü taşır dervişler.
II.
Benzeşim kümesi yokluktur, kiminin diğeriyle,
Değer kağıda parmakları,
Dürtülerken bir ıslığı.
Kanıt arar bir yılan, sürünmesine,
Telgraf çiçekleri çevrintisi eşliğinde,
İki kaşının arasındaki mürdüm geçişlerine.
III.
Çocukların, irsimiş kenetlenişinde,
Duyumsadım, en kutlu yengileri.
Oturdum kelimenin tam da orta yerine,
Tattım imgeden sızan bengileri.
Eskiciler topladım kentlerin göğünden,
Aknaklara doldu bütün gençliğim.
Kuruldu sofralara, bir bir eksilmek için
Ölümün damağımdaki izgesi.
 ——————————————
KIZIM BENİM, GELİNLİKLERDİR;
BEMBEYAZ ŞİİR DİYE İNCEME KAZIDIĞIN…
Masallar açsın duvağını!
Kelimeler öpsün uzun uzadıya,
Kitap ayraçlarına dolanan saçlarını.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

İNTİZAR SANCILARI / Ali Yaşat
“YOL SABIRDIR” / Şeref Akbaba
GÜLHANELER / Nurullah Aydın
GÜNEŞ’E AŞIK KIZ / Yasin Ermek
MA’ASSELAME / Nurşah Karaca
Tümünü Göster