SANCIMDA BİR DAĞ ÖTEĞİNİ

122
Görüntüleme

I. Bir tarihim yok; Her mısram siler beni yeryüzünden. Kaybedişlerin dipnotunu düşerim iliklerine; Gün çarpınca doğrulur, gamze çukurundan, Toprak kadar eski, ölüm gibi sıcak yüzün. Mürekkepten çıkardığın gölgene saplanır ok, Dişlerinden sızar gecenin serinliklerine, Unakladığın bir bisikletin kederi. II. Bezekledi şehrin balkonlarında, Dökülürken kursağından babamın, Bu istif edilmiş kükürtlü salkımlar, Dünyaya! Bir şair büyüttü, kendi dağdasında, Bir çadır kentlinin yalnızlığına ufalanarak; Liman kentlerinden uzakta. En güzel şiirini, kendi oyuğuna kazıdı şair, Kör bıçakların uykusundan ilenerek sabaha. III. Dudakları vardır, nun bakirelerinin, Dili buz piramitlerinden gülümseyen bir angakok. Uçuşlarında göz göz nazar boncukları, İzlediler cesedimi, utandım ve örtündüm geceyi… Araladım peçemi, ay yüzüme değdi ılık ılık, Ölen çocukluğuma pulladım, gerekçeli hükümleri, …ve kondu sancıma, yaşlı bir dağ öteğeni.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

MEHMET AYCI ile ŞİİR ve KİTAPLARI ÜZERİNE / Esma Budak
NURULLAH GENÇ ile “Mahrem ve Münzevi Üzerine”... / İsmail Sezer
YAZI, KİTAP, OKUMA DOLAYIMINDA SÖZÜN SERÜVENİ / Necmettin Evci
BİR DİSTOPİK FİLM ve AMERİKAN DİPLOMASİ RETORİĞİ... / Onur Akbaş
YANGIN / Suat Tekin
Tümünü Göster