Başkalarına Adanan Yaşamlar

Asma yapraklarına ruhunu saran
kadınlar var aramızda
sahi hiç yaşadım mı ben
sorusuna cevap bulamadan
dolmalarıyla birlikte
kapatırlar kendilerini
iç dünyalarının
keşfedilmemiş dehlizlerine

Yalnızlık ise
bedenlerine yürekten sarılan
uzun kederli yaşamları
onların hiç kapanmayan yaraları
bir seyircidir aslında
hiç doldurulamayan
yükü giderek artan
ince boşlukların sarmalında

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Necip Fazıl’ın Şiirlerinde At / Bekir Oğuzbaşaran
Ağrı / Yusuf Şahin
Omurgayı Muhafaza / Şeref Akbaba
Kalabalıklaşan Rüyalarımız / Haşim Sönmez
Yükseklerdedir Damlaların Gözü / İsmail Özmel
Tümünü Göster