ÜTÜSÜZ SAKALLARI DEĞİNCE GÖMLEĞİNİN YAKASINA

103
Görüntüleme

I.
Büyür ellerimde, bir şairin yorgun yüzü
Geçer göçebe bir tramvay,
Ularken kentli sevdama bu sözü;
 
 
Sakallarında taşır, bir sevdanın gülünü
Başlarken yüreklerde bordo bir geçit
Savurur güneşe bir köstebek,
Şehrin üzüntüsünü.
 
 
II.
Tuza bulandı, sezgisi hançerin
Derin bir sadelik içinde
Saplandı kendisine şiirin ve
İçimden geçti tütün kokuları
 
 
Karşıladım ‘’İbrâhimleri’’ kapı eşiklerinde,
Öptüm damarından çekilmiş nehirleri,
Yasaklanarak Nemrut’un gölgesinde,
Bıraktım sulara,
Kuşluk vaktinde doğan bebekleri…
 
III.
Yok hükmünde bir yaşamın hediyesidir,
Habîb’den Yusuf’a esen rüzgâr;
Gül kuyusunda nar mevsimi yaşatır…
 
 
Tanırım onu dost kokusundan,
Ütüsüz sakalları değince gömleğinin yakasına.
 
 
Yaşlı bir adam hüviyeti kazanır yüzü,
Belirir soğuk caddelerinde Ankara’nın,
Düşer kuş birikintilerine,
Geceye çekilmiş gülüşü

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

NECİP FAZIL’IN ŞİİRLERİNDE AT / Bekir Oğuzbaşaran
AĞRI / Yusuf Şahin
OMURGAYI MUHAFAZA / Şeref Akbaba
KALABALIKLAŞAN RÜYALARIMIZ / Haşim Sönmez
YÜKSEKLERDEDİR DAMLALARIN GÖZÜ / İsmail Özmel
Tümünü Göster