Ay Benimle Ağladı

Ay benimle ağladı o gece Medine’de
Yakınlarda ruhumun feryadı gök kubbede

Gül şehrinin kalbinde yatıyor Sübhan gülü
O gülün hasretinden yandı Habeş bülbülü

Başımı vermek için koydum bastığı yere
Gül kokulu o toprak sarılmış Peygamber’e

Kara bulutlar çöktü Nur Dağı’nın başına
Kızgın çölün kumları boğuldu göz yaşına

Alevden perde indi gül şehrinin yüzüne,
Ay benimle ağladı kalbimin öksüzüne

Nur üstüne nursun sen, gül üstü nur tanesi
Seher vaktinde açan güllerin şâbânesi

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Çizgi-11 / Behice Kolçak Şark
Ay Benimle Ağladı / Şükran Işık
Sûzinâk Şarkılarla Geçerken Boğazı Erguvan / Mustafa Oğuz
Şiir Konuşuyor / Emre Şimşek
İstiâre Zamanlar / Mehmet Yüzücü
Tümünü Göster