Ah-ı Enin

190
Görüntüleme

yüzünü kaybetti çocuk
acıya banmıştı aklını

kırıldı camlar
uyandı çocuk
kervandan geriye kalmanın hüznü
ve salaş bir öfke gözleri

ruhuna engerek motifler
kalbine karanlıklar kazınmış
dünya kimliksiz bir gürühun saçak altı

her yanda kirli bir el
her yana sinmiş Kaynuka kokusu
utançtan yok olmuş kulaklarımda
örtünün incinmiş sesi

hüzünler boşandı gökten
diplomatik kehanetlerde öfkem
ihanetlerde hırçınlığım bilendi

kureyza yüzlerinde
o çirkin gülümseme
benimse dişlerim kenetli
acılar emiyorum yıkılası göklerinden

kökünden kırılası eller
acılar biriktiren bir aşkın özlemidir

durulmayan sulara
kalbi yarasalaşmış
yüzü kararmış birini gömdüm
yeminli dudaklarımla yürüyorum

ufuklar yırtılmaya mahkum
yeminli dudaklarımdaki sırdır bu

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Üç Nokta / Feride Sezer
Nil Yeşilinde Keşkelerle Kaybolmak / Nesrin Çaylı
Batı Şiirinde Aşk-ı Memnu / Ahmet Sıvacı
Adım Şimdi Kış / Reşit Güngör Kalkan
Asya’ya ‘Aşk’ Yakışır / Özcan Ünlü
Tümünü Göster