insancın gölgesi

39
Görüntüleme

Zaman hızla ilerliyor. Bu yolculukta başımıza neler gelebileceğini kestirmemiz bu sür’ati hadsiz tempoda neredeyse mümkün değil. Gelişimler, değişimler, ilerleme, büyüme, genişleme… arttıkça insan daha bir hazırlıksız kıvama dönüşüyor. Kendimizi güvende hissetmemizi sağlayan teknolojik gelişimler musibetlerin her an olabileceği düşüncesini dimağımızdan uzak tutmayı başarıyor büyük ihtimâl. Yaşanan felaketler her gün boy boy yazılıp çiziliyor sütunlarda. Hiç bize uğramayacakmış gibi okuyoruz içimizde tarifsiz burkuntular. Dünyanın tümden bir ülke hâline bürünmeye başlamasıyla birlikte şeffaflaşan sınırlar, komşuluk ilişkilerinin yumuşaması insan oluşumuzu hatırlamamıza bir vesile. İnsanız, bu dâr-i fenada bir yolcuyuz, güçsüzüz… Sahiplenme hissinin yersizliğini anlamak için yaşanan felaketlere bakmak ve ölümün her şeye nasıl nokta koyduğunu farketmek yeterli aslında. Yine inancın gölgesinde ilerlemekten başka çıkar yol bulunmadığı gerçeğinin altını ısrarla çizmek gerekiyor.
Ve Sultan Bayezid’in mısrası bütün sözleri yarıda bırakıyor:
“Ya saltanat-i dünyeviye bunca taleb ne”

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

üç nokta / Ay Vakti
nil yeşilinde keşkelerle kaybolmak! / Nesrin Çaylı
batı şiirinde aşk-ı memnu / Ahmet Sıvacı
adım şimdi / Reşit Güngör Kalkan
asya’ya ‘aşk’ yakışır! / Özcan Ünlü
Tümünü Göster