Yalnızlık Manifestosu

220
Görüntüleme

ilaç kokulu bir hastanedir hayat zamanla alışılır-

köhne kaldırım taşları
derin bir sessizliği besteliyor
sonbahar sonrası bir vedadır
kalbimin kılcal acıları

yağmura tutunan bir çocuk
içli dualarla geçiyor gözlerimden
anasız bir akşamı vururken gökler
sığamadığım şehirlerden geçiyorum

umut satılan tezgahlarında çağın
bütün kapılarında yabancı kaldığım
bir gurbetlik düğümleniyor sensizliğime
haykırışlar gömüyorum zamana

müheyya bir seferdeyim
ayak izlerimi örten acılar biriktiriyorum
çalınmış bir suretken eylül
sonbahar sonrası boşluklar devriliyor suskunluğuma

şerh edildikçe dağılan bir manzara
kalbimin tıp-tıplarını dinler gibi
renksiz ve desensiz gençliğim
dolaysız bir yalnızlığa kanıyor yine

külbe-i ahzân bir mevsimken hayat
hezeyan edilmiş fotoğraflar çektim
şüpheyle baktığım camların ardında
inkisar ve inilti içre
nice sonbahar sonraları besteledi analar

yalandı yaşadığım
bir suskunluktan öteye
anlamadı beni mevsimler
yanılgılarımı vurup sırtıma
bedeli ödenmiş kırgınlıklar besteleyeceğim

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Güldü de / Feride Sezer
Sûfi ve Şiir / Bilal Kemikli
Alnımızdaki Uçurum / A.Vahap Dağkılıç
Yaşıt Adımlar / Eyüp E. Akyüz
Yalnızlık Manifestosu / Taner Taştekin
Tümünü Göster