İKİ YÜZ

194
Görüntüleme

   Portre yazmak zordur. Mehmet Ayci, tanıdığı yazar, şair, kültür adamı dostlarından 247’sini kaleme aldı. Dolayısıyla edebiyatımıza özgün bir eser kazandırmış oldu. . Kitabın giriş kısmında meramını ifade ettiği için, giriş bölümünden alıntı yaparak tanıtalım istedik kitabı.
“Otuz yaşımdaydım. Yaşarsam, 40-42 yaş arasında portre yazacağımı söylemiştim bir yerlerde. Kırk yaşına yaklaşırken sevgili Asım Gültekin aralıklarla sözümü hatırlattı. Ta ki yazmaya başlayana kadar. Portrelerin bir kısmı Asım’ın yönettiği bir internet sitesinde yayınlandı. Bir kısmı ilk defa bu kitapta yayınlanıyor.
Bir kaçı hariç, portreler iki yıl içerisinde yazıldı. O gün kimi yazacağımı bilmeden masaya oturdum. Gözümün önünde, beni yaz, aman beni önce yaz, diyen kişilerden bir adım öne çıkanı yazdım. Nasıl biliyorsam, benim aynamdaki sureti neyse onu yazdım. Bir nevi ruh/karakter eşkâli…
Boy resmi yapmadım. Portre resmi yazdım. Bizdeki portre metinleri çoklukla iki şeyle malul: Ya biyografik karakter arz ediyor yahut “askerlik anısı” anlatıyor metin yazarları. İstisnaları maalesef çok az. Portresini yazdığım kişilerin tamamı tanıdığım, yüzüne yakından baktığım kişiler. İçinde hukukum olmayan kişi neredeyse yok gibi. Bir kısmı beraber büyüdüğümüz kişiler. Ben de elbette anı ve biyografi unsurunu kullandım; daha çok fonda ve yerli yerince…
Sonuçta yaşadığım dönemde dostlarımın iyiliğine bir tanıklık olarak okunabilir bu metinler. Bir de badem gözlüyse şayet sağken badem gözlü olduğunu söylemek inceliğinin peşinde işledi kalemim… Tanıdığım, kalemimde buruk bir tat bırakan kişileri yazmadım/yazamadım.
Bir de, elinizdeki çalışmanın bir “ilk cilt” olarak okunması isabet olur. Yazacağım kişiler var. Bu da nasip meselesi… Tamamlarsam ikinci bir kitap olacak.
Tanıdığımız her insan portresinin yazılmasını hak ediyor. Keşke mümkün olabilse… Bu benim altından kalkacağım iş değil… Kültür sanat dünyamızda yapıp ettikleriyle, varlıklarıyla bir yeri olan arkadaşlarımı yazdım.
Portre yazımında beni yüreklendiren dostlarıma, portresini yazdığım dostlarıma teşekkür ederim. Babaannem ve annem “Allah iyilerle karşılaştırsın” diye dua ederdi. Şükür, iyilerle karşılaştım. Elinizdeki kitap onun için bir “iyiler” albümü…
Cümlesini iyi biliriz. “

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

MALUMAT / Ay Vakti
SAKLI MEKTUPLAR LXXV / Şiraze
SEN DE TOZLU YAŞASANA / Kâmil Eşfak Berki
UYANIŞ / Nurullah Genç
İKİNİN PEŞİNE DÜŞMEK / Semra Saraç
Tümünü Göster