KALEMİ ASTILAR

Kalemi astılar
Düştü gecenin şafağına katran.
Dili damağına perçin vurulmuş insancıkların!
Kalemi astılar  “Ve’l-Kalemi ve ma yesturun” “Sümmün bükmün ümyun fehum la yerciun” Nerede İnsanlığın yasa pazarı Kalem kırıldı ve ağaç tükendi Kalemi astılar Soğuk bir ayaz gecesi Nil kan aktı, kuyular kan, Yağmur kan, topraktan fışkıran kan, Elbet yükselir Nuh’un gemisi!
Kalem; İlk Yaratılış. Kalem; İslamın elif duruşu. Kalem; Sonsuzluk mürekkebinden damıtılmış  Bir Âdem!..

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

İNSAN VE NOKTA / Ay Vakti
LÜGAT AH ÇEKERMİŞ ŞAİR ÖLÜNCE / Nurullah Genç
YAŞAR KAPLAN’LA SÖYLEŞİ / Şeref Akbaba
GAZEL / Kâmil Eşfak Berki
ZÜNNUN / Murat Er
Tümünü Göster