GÖLGE

214
Görüntüleme

Bir akşam vakti
Bir orman sığınağında
Cezbeli bir derviş
Gölgesini kaybedip
Işığına tutunuyor
 
Açılıyor ruhunun kapıları
Susuyor içindeki yılan
Dünya ki kelebek rüyası
Suretinin aynasında
Aydınlanıyor mağarası
 
Bir ses gecenin içinde
Bir sırra tutunup
Geçiyor bütün uçurumları
İpekten bir uçurtmayla
 
Sararmış bir yaprak gibi
Dalından düşen ten
Toprağı özleyerek
Önünden çekiliyor
 
Bir yangının ardından
Soğuyor kül
Unutuyor kendi dilini
Unutuyor

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

DUA / Mehmet Akif Ersoy
SAKLI MEKTUPLAR LXXVI / Şiraze
NE DİYEBİLİRİM Kİ SANA? / Semra Saraç
GELECEK ZAMAN ŞİİRİ / Nurettin Durman
GÖLGE / Mustafa Özçelik
Tümünü Göster