ESKİ BİR ZARF ve İMLÂ

120
Görüntüleme

I.
Ey ayağımdaki çingene dili ayakkabı,
Adımla geceyi
Tanımlanamaz ufukların çatal dürbünü eşliğinde
Rengi solgun bir akasyanın rahiyasına bu gücü,
Akıp giden bir tren mi taşıdı, söyle.
 
Bir defnenin, kemirilişlerle gücendirilmiş öykü oluşu
Kimlik eksikliğimin üstüne
Yolunmuş bir  karanfil kokusudur,
Cevşenimin üstünden yüreğimi hançerleyen.
 
Ayalarımda toplanan ilik ucu gülüşlerin kıvrılışına
Soykıran bir eylül gününde boyun eğen,
Kın ve kılıca, yeşil ipeğin öfkesi düşerken,
İlençler örtünen kelebeklerce yazdırıldı
Bu köhne dünyanın, dayanılmaz ızdırabı.
 
II.
Küçük bir imlâ ile  koşarken,
Tavafa en cesurları
Kapaklandı gökyüzüne, Yâkub’un avuçları.
Gülüşü dişlenen kadınların, 
Kesilişi sütlerinden,
Mısrâyim’e gark edilmiş Yusuf’un  yalnızlığı.
 
Dinledim, bu kulakları sağır eden haykırışları,
İnatla, aşkın bir ten okşamasında kalışını.
Darası örselenmiş,
Bir yolcu vagonunda,
Yarıklardan sızarcasına esrimiş kanatları.
 
Ufuk çizgisinden başlayarak,
Sarmış dört bir yanı,
Kuşatılmış gecenin, hiyeroglif baskısı.
 
III.
Uçurtmanın kasnağına gerilmiş gövdemi,
İnce bir süpürüşle dağıtır, bu rüzgar
Kendi kavkısının üstüne.
 
El emeği tezgahlarda,
Dokunmuş gülüşleri,
Zerkederek, dağılmış zamanın işleyişine
Yeni bir dünya yaratır;
Öfkeyle silinirken eski bir zarfın üzerinde.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

BEKLEDİĞİMİZ ZAMAN / Ay Vakti
DİYAR-I GURBET / Şeref Akbaba
GÖRMENİN ve DUYMANIN DÜĞÜMLERİ / Necmettin Evci
ESKİ BİR ZARF ve İMLÂ / Ali Yaşar Bolat
YAŞAMAK / Yavuz Ertürk
Tümünü Göster