TUFAN

202
Görüntüleme

Talan vurdu bahçeme
Kurudu ağaçlarım
Bu yüzden ben
Yasını tutarım bütün ölümlerin
Denize baktıkça
Tuzlu suyunu sürsem de yaralarıma
İyi gelmez hiçbir damlası

Ağrı içerde, derinlerde
Sert esen rüzgâr gibi
Döker yapraklarımı
Bu yüzden ben
Bahar nedir bilmem
Yıkılırken Bağdat
Anılar, sabrın acı meyveleri
Dökülürler birer birer
Dayanamazlar bu ölüm yağmuruna

Kanla yıkanıp
Toprakla kefenlenirler
Şam’ın akşamında
Ah, ölen kalbimizdir aslında
Bu yüzden cesur
Bombalar kurşunlar

Şimdi bu çocuğa iyi bak
Bütün acısı yüzüne vurmuş
Ah İstanbul diyor
Nerdesin merhamet
Nerdesin baba

Ne erguvan ne akşam
Ben bilmem böyle sözleri
Gördüm, dedemin sakalından dökülen kanı
Benim gecem bu
Acılarım, içimin erguvanı
Kapatır gözlerimi
Düşerim derin bir kuyuya

Nerdesin Yusuf diye
Dil olur konuşurum
Oradan Musa’ya bakar
Bakar bakar ağlarım

Kaderim İstanbul kederim kış
Ardım uçurum önüm yokuş

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

BİLMEDİĞİNİ BİLMEK YA DA NAHŞEP KUYUSU / Ay Vakti
ŞİİRDE HASBİLİK / Recep Garip
BUGÜN NEYİ ARIYORSAN / Semra Saraç
MİSK / Semra Saraç
TUFAN / Mustafa Özçelik
Tümünü Göster