TÜKENMEK

168
Görüntüleme

Sessizlik iki kere içimde
Biri senden biri benden
Çünkü adı aşktır
Hangi kelime dayanır bu ağır yüke
Böylesi bir ayrılık saatinde

Eski bir güz gibi mi şimdi her şey
Yapraklar solgun çiçekler sarı
Geri kaldık güneşin ardında
Aşamadık dağları

Öyleyse bu şiiri
Bir pervane bir muma söylesin
Yansın bu eylül sarısında
Öğrenip bir elifi n sırrını
Titreyen bir kelebek gibi
Düşsün gecenin kucağına

Gece ki süküt içre bir bilge
Herkeslerden uzak sana yakın
Bir kederin eşiğinde
Yenildik ve kefen sardık kendimize

Öldük ama işte böyle öldük
Ne kimse duydu sesimizi
Ne yıldızlar baktı bize

Çatlamış kâse dökülmüş su
Tükenen ömrümüzdür kalan hüznümüz

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

TASAVVUF EDEBİYATIMIZ / Bilal Kemikli
SEVGİ ve AŞK / Selami Yalçın
AY VAKTİ’NDEN BEKLENEN… / Ay Vakti
SANATÇI RUHU / Semra Saraç
PLATON’DAN PLOTIN’E SANAT I / Necmettin Evci
Tümünü Göster