YANKI

183
Görüntüleme

Ah, aşk diyen dilim sus ve unut
Denize iniyor kederli bir kırlangıç
Sesinden boşalan serin bir tutku
Çekiyor perdeyi geceyle gündüz arasına

Seni görmek istiyor gözlerim
Bakarak suda yansıyan ilk ışığa
Bir ses yankılanıyor içimde
Söylesem kaybolacak şehrin bütün efsanesi

Susuyor ve saatimi kuruyorum
Çiçek açıyor bahçemdeki badem ağacı
Kayboluyor her renk beyazın içinde
İncilerin sırrını çözünce dalgıç

Ne hayat kalıyor ne ölüm hepsi aşk
İçindeki gülü kanatınca kader
Çalıyor kılıcını haramilere karşı
Aynamda şimdi yokluğun derin aksi

Ki beni bir ırmak emzirdi bütün yaz
Sesim kayboluyor yağmurun içinde
Beni uyandıran bir menekşe kokusu
Bu tenha kederin bozulan büyüsünde

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

ÇÖZÜM / Ay Vakti
YANKI / Mustafa Özçelik
SANAT GİBİ FELSEFE, FELSEFE GİBİ SANAT / Necmettin Evci
YUSUF’UN DÜŞLERİ / M. Ragıp Karcı
İLKYAZ GÜLÜŞÜ / Recep Garip
Tümünü Göster