SES

168
Görüntüleme

Ben yokluğa koştukça
Karşımda hep böyle konuşur hayat
Hiç olmadık bir yerde
Esmer bir geceyi çıkarır karşıma
Söner odamın kör kandili
Hayat kendi ışığını yakar

Bir avcı bahçeme girip
İçimdeki ürkek kuşu vurarak
Kıyametine çağırır beni
İçimin en tenha yerinde

Her şey yeniden birden bire olur
Gülün açması, suyun çoğalması
Sonsuz iyi niyetimle
Teslim olurum o çağıltılı sese

İyidir sesler, cesaret verir
Onlar doldurur boş kovanlarımızı
Kuytu kuyularımıza
Onlar taşır Yusuf’un rüyalarını

Siz bu şiir okurken
Aklınızın ucundan neler geçer bilemem
Bildiğim şey, bizim bir hayatımız var
Ve yedi milyar insan yaşar dünyamızda
Hepsi bir sese tutunan

Ne kadar yaşlansalar da
İçlerinde hep bir çocuk yaşar
İşte böyle zamanlarda
Kuş sesleri bir sabah
Bahardan haberler getirip
Benim de içime dolar
Artık ne mümkün hayır demek
Bir karıncanın davetkâr çağrısına

Böylece şehre kafa tutup
Çıkıp sokaklara kendimi uçurumlara atarım
Baktığını gören bir yüz olup çıkarsın karşıma

İşte sevdiğim
Dilime gelip de söyleyemediğim cümle
İşte gözlerimde

Esasen hep böyle konuşurum ben
Kendi dilimce
Şehir bahanedir kuşlar insanlar da öyle
Kuş da bahar da insanın kendi içindir
Kimi ararsak arayalım
Bulduğumuz kendimizdir

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

AY VAKTİ, YENİ AJANSLA YÜRÜYÜŞE DEVAM… / Ay Vakti
İNŞİRAH / Şeref Akbaba
İSTANBUL / Mehmet Baş
ESTETİĞİN ANLAMI II / Necmettin Evci
RUHUN ÇÖKÜŞÜ / Üzeyir Süğümlü
Tümünü Göster