EYLÜL VE RAMAZAN

155
Görüntüleme

                        -gecikmiş yazı-
İki bin sekiz.
Başı sonu Eylüldü Ramazan’ın, 
                                   ya da başı sonu Ramazandı Eylül’ün. 
Grift bir bilmece olmuş sarmalamışlardı gönülleri. 
Her Eylül yağmurlar yağardı, 
Şimdi mağfiret yüklü bulutlar taşıyordu göğünde. 
Göğündeki ay, göğündeki hilal
Muhammedî çizgisini bırakıyordu kulların ayına. 
Nazende eller taşıyordu ümitleri, 
                Nazende eller taşıyordu korkuları. 
Bu Eylül oruç tutuluyordu gönüllere. 
Diller, gözler, eller sus payını alıyordu. 
İçine akıtılan her damlanın sevabı göklere taşıyordu.
Alemlere açılan rahmet kapılarına vuruyordu kalp atışları..
 
Allah’ım! Bir Eylül Ramazanıydı 
              Ve dilim, gönlüm oruç tutuyordu. 
Haykıracak sahurlarım vardı 
              Ve arası sus olan iftarlarım. 
Açılacak kapılarda kalmışım, tek ve yalın. 
Ellerime bakılı kalışım boşluklarımdandır elbet, 
Ancak Ramazanla sulanan, 
                               Eylül ümidi ve Eylül hüznü ekili gönlümde.. 
Ne kadar sarmalansada bakışlarım Ramazan’ın merhametiyle, 
Çıkılmaz sokaklarım var derinliklerimde.
                                          Derinliklerim derin kuyular. 
                                                                 Her birinde bir Yusuf yatar.
Seherlerin başkaymış Eylül. 
Bunu ancak Ramazan anlatır. 
Rahmet bulutlarıyla selamlanınca, 
Güneşin doğuşu aydınlanır. 
Yüreğimin batışıdır gününün batışı Eylül. 
Ancak bir Ramazan’da o batış yüreklere gün batırır, 
                                                                 Rahmet bandırır.
 
Ve Sen Sevgili, her Eylül yağmurlarla gelen sen
Seninle solunan bir Eylül Ramazan’ında sen…
Bir ayı sultan eden hikmetinle geldin
Kur’an damlaları sarıyordu fezayı,
Kur’an ahlakı sarıyordu deryayı
Onbir ayın sultanı Kur’anla varıyordu demine
                                       Ve bu yıl Eylül’e geliyordu.
Eylül’de geliyordu Sultanlık
Yüreklere sızıyor kulluğun şerefi,
                             Kulluğun sultanlığı
Sevgili olabilmenin yolu çiziliyor. 
Sevgili olmanın mührü vuruluyor.
Beklerken, beklenirken Sultan olmanın sırrı, 
Nakşediliyor şehrin kıyılarına
Kulluğum sultanlığımdır, diyen şair;
Bugün tekrar anlatıyor zaman, kulluğun yaraştığını sultanlığa
Ve senin kulken daha güzel,
Daha sevgili olduğuna yeminler ediyor Eylül,
                                                        yeminler ederim..
 
Bir ben, sen ve Eylül Ramazan’ıydı
Paylaşmıştık bütün kozları
Vermeden olmazmış gönül,
Olmayandan vermeden olunmazmış sevgili
Sunulmadan susuzluk,
                      Suskunluk sökülmeden dilden, 
Varılmazmış sevdalara
Açken doyurmazsan açı,
Tüm örtülerden sıyrılıp sarmazsan açıkta olanı
Sultanlığa varılmazmış meğer..
Kuru “seni seviyorum”lar doyurmazmış gönülleri
Biraz açlıkla kavurmak, yalnızlıkla harmanlamak, 
Geceyle tütsüleyip, insanlarla karıştırmak, 
Akşam ezanıyla dordurmak gerekmiş yürekleri
Paylaşmadan o sevgiyi, sevgili olunmazmış meğer..
 
Bu yıl ben, sen ve Eylül
Bir başka yaşadık Ramazan’ı
Ve bir başka anlattı Ramazan
                             Eylül’de aşık olmayı…
 

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

HAKİKAT ÖNE ÇIKACAKSA, BİZ GERİDE YÜRÜMEYE HAZIRIZ... / Ay Vakti
“KIRBAÇLANAN AĞITLAR GİBİ”* / Şeref Akbaba
SANAT VE ESTETİK ÜZERİNE / Necmettin Evci
CEZADA ELİF DİRENCİ / Naz Ferniba
DAĞ GAZELİ / Mustafa Özçelik
Tümünü Göster