Saklı Mektuplar LXX

288
Görüntüleme

yine yağmurla kesildi yolum, iliklerime kadar ıslağım,Avrupa’nın dondurucu nemi öldürüyor ciğerlerimi her solukta       ve seni anıyorum Şirâze, korkuyla kol kola.                        dün gece öldü diye yan komşum, azdı sanrılarım.                        sevdiğim şairlerin öldüğünü düşündüm,                        öldüğünü çocukluğumda oynadığım kedinin…           karamsar tarafım Şirâze; yine baskın, hep baskın           bundan belki             “Ey ölüm!”le başlayan mısraları mütemâdiyen düşünüşüm.ninem öldü benim, dedelerim… annemin dayısı, halaları; onların yan komşuları…ve iyi bilirim Şirâze, yok bu işin ön ve arka sırası.      herkesinki başka, herkesinki kişiye özel; uzun bir yolculuğun dördüncü      basamağı.      hepi topu bir avuç toprak Şirâze, nihâyetinde herkesin kucakladığı.şimdi atîk duran ev yepyeniydi bir zamanlar,fırtınada devrilen yaşlı çınar, gölgesinde oturanların tepesinde dinç ve heybetliydiüstelik şimdi ölmüş olanlar çocukken ölümle hiç hoşbeş etmemişti.      yokmuş gibi Şirâze, yok sayılmış gibi, yoklanmış gibi ölüm;      bize göre hep ansızın çıkagelen.           olmadı mı bugüne kadar evimizin davetsiz misafirleri,           çat kapı ziyaretçileri;      yine de minareden yükselen salânın ardına takılıp gitmedi hiç      üstümüze çöken mâlâyânî hâl.      kısa bir duraklama      bir hüzün geçiverdi belki bakışlarımızdan, sonra bıraktığımız yerden      sürdü sohbet.ölüm Şirâze sanki hep başkasına gelendihep başkasının âni ziyaretçisi…iki hecem;kış dayandı kapıya, kapının kanadı aralık.üşümekliğim ondan,ondan vücudum kırık.iki hecem;aralık kapıdan belki sen gelirsin birgün,belki ölüm.Şirâze’m,ikisine de yok ki diyecek sözüm.bazen aldığımız kararlar dolanır ayağımıza, bazen verdiğimiz kayıplar;uçan kuşlara özenip kanatsızlığımıza hayıflandığımız da çoktur.bazen rüyâlarımızı yaşarız, bazen rüyâlarımızda olur her şey;kiminin kısacık rüyâsı oluruz, kiminin de istenmeyen kâbusu;                       kiminin müştâkı, kiminin mâşuku Şirâze.kimi bizden kaçar, kiminden biz kaçarız; kimini de gariptir biz bulduk sanırız.ağırdan aldıkça kayıplarımız, hız kattıkça kaçırdıklarımız acıtır bizi,aşk zannettiğimizi ise bir gece yol ortasında başkasıyla yakalarız.hergâh hecelediğimben sorularıma yanıt arayanlardan değilimdeğilim karşılığını isteyen her şeyinÖzgünİçeriği dergimizden ya da ilerleyen günlerde sitemizden takip edebilirsiniz.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Panorama / Ay Vakti
Saklı Mektuplar LXX / Şiraze
Bütüncül Düşünce ve Sanat / Necmettin Evci
Tarık Buğra’nın “Yalnızlar” Romanında Birey Yalnız... / İbrahim Biricik
Kaygı Nesneleri / Salime Kaman
Tümünü Göster