Saklı Mektuplar LXIX

151
Görüntüleme

el-yevmsâkinim ve üzerimde bir hafiflikiç bulantılarımdan azâd, ifil ifil yakalıyorum uçuşan kelimelerişeb için, şev için, bil ki leyâl için Şirâze.tekilden çoğula giden gidene sağdan soldan, umrum mu hiç;ben artık gitmelerden çok gelmelerin habercisiyim.        tamam, yine kırılgan bana aitliğin;        yine matlub, yine ma’kud ve mahbûb…        üç yıl, geçti uyumaklığım ah! şimdi doğan güneşle ısınmaktayım.        ve üzerimde yine mora çalan bir örtü; dem bu demdir Şirâze, sen bilir misin?            terk ediyor diye beni bir bir hüzünlerim; edâm bir hoş, sadâm hep hoş…            kalem de inceldi şimdi, mürekkep âsî; temkinli yine bendeki sen.            şu mâzîden çıkarıp aşkı bir cesâret Şirâze, bir de gayret            uçursam Uzak Asya’ya yeniden;                  “hangi bahçenin gülüsün?” diye sormayacağım üstelik bu                   sefer, son sözü dinlemeden.yevmen…hüsnüm de sen, hüznüm de; hükmüm de sen Şirâze… gönül defterimin tek hecesi.kır kapıyı, vur hedefi, açıl denizlere pusulasız ve kalkansız;değişmez sana düşkünlüğüm, değişmez topladığım açıların karesinin bir eksiği.kuş uçmaz, kervan geçmez “sahra” dedikleri yerde, ey! gönlümün gölgesindedinlendirdiğim:       sensizliği / senliliği / sendeliği sırf içinde “sen” var diye sevdim.                    hangi gecenin uykusu,                    hangi sabahın seheri,                    hangi aşkın yüreğisin?              Konur’da bir limonata tadında              belki Soysal Pasajı’nın dolanan merdiven aralığında              her bir sokak lambasının solgun ışığında              evsiz, etiketsiz, etkisiz karışansın akan kalabalıklara.              karanlıkla, kararlılıkla; belki kahırla, belki de bin              bir tavırla çözemedim:“sen Şirâze, hangi sözün altına atılmış imzasın?”Neşet geldi dün, elinde küçük bir valiz.“veda vakti” dedi.“ben vedaları sevmem ki” Şirâze.insan vedalaştığı kişiyi iyi tanır, yakın bellerdi tabiî.yoksa ne diye vedalaşmaya gelsindi!“bu sefer ne tarafa?” diye sordum öylesine, sırf bir şey söylemiş olmak için.yine yüreği köşeye sıkışmış, bir çıkmaza kilitlenmişti belli…yön belirlemeden yola vuracak, vakti gelince de yüklendikleriyle dönecekti.ama nereye, işte o net değildi.kimleri bulacak, hangi sokaklarda kaybolacak, hangi sahillere savrulacaktı yine?“güneye” dedi saçlarını karıştırırken.hep sevmişti sıcak iklimleri, ben gibi Şirâze.“vedalar bana göre değil” derken acı bir gülümseme takıldı dudaklarıma.“kendini sevmeyi öğrenmedikçe hayat sana hep ağır gelecek” diyecek oldum…o iyi bilirdi, ben iyi bilirdim; insan hatadayken hatada olduğunun kuşkusuz idrâkindeydi.              sözün bittiği yerde aşk / es              faniliğin zirvesinde aşk / bîkes              yarının ertesinde aşk / mâkesŞirâze!derin uykularımın sırlı mahzeni,öylece bırak da hiç uyandırma beni.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

On İki / Hilal / Ay Vakti
Teklif / Şeref Akbaba
Bir Mısrada Meçhul/Bir İsimde Bin Ses Bir Başkasın... / M. Ragıp Karcı
Prof. Dr. Durali Yılmaz İle Söyleşi / Şeref Akbaba & Öznur Ertekin
Yalnızlığın İblis Gözlü Nazarı / Mehmet Baş
Tümünü Göster