Susmak Yerine

216
Görüntüleme

Yandaki komşum tek başına yaşayan bir nine. Mavi gözlü, bembeyaz saçlı, beli bükük haliyle bütün ninelerden farklı değil gibi görünüyor. Tek odalı bir apartman dairesinin eskimiş duvarlarında, geçmişinin en güzel anılarını yaşadığı insanların fotoğrafları asılı. Hepsi bir bir toprakla buluşmuş çoktan. Onun yalnızlığını paylaşmak için ne yapabiliriz diye sorsam size, bana ne cevap verirsiniz? “Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşılsa yalnızlık olmaz” mı dersiniz hemen şairin dizeleriyle? Yoksa, “Yalnızlığın gidecek yeri yoktur” demekle konuya bir derinlik katmaya mı çalışırsınız? Çok hoş, ama benim komşum hâlâ çok yalnız. Yani mavi gözlü, bembeyaz saçlı, beli bükük nine o tek odalı evinde anılarını terennüm etmeye devam ediyor. Neden?
Birilerine ihtiyacı var. Ve ben bunu biliyorum. Henüz zaman varken siz de evimize konuk olmak istemez misiniz? Şu paylaşılamayacağını düşündüğünüz yalnızlığı biraz olsun hafifletmek için… Biz buradayız. Karıncalar, göçmen kuşlar, sonbaharı karşılayan ağaçlar ve şiirler ve denemeler ve öyküler ve… ve… ve…
Yolculuk uzun görünse de, bilirsiniz hiçbir şey aslında göründüğü gibi değildir. Yani zaman sınırlı, yani ömür kısa, yani artık “susmak” yerine “yapmak” vakti. Sözü olan, planı olan, projesi olan herkes gelsin. sözün kıymetini bilmeyen ve vaadine sadık kalmayanlar bizden uzak dursunlar. Bulanık suda balık avlamak bizim işimiz değildir. Yunus Emre’nin ifadesiyle “Yol oldur ki hakka vara, göz odur ki hakkı göre” Sözümüzün hakikat olması dileğiyle yürüyüşe devam diyoruz.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Susmak Yerine / Ay Vakti
Darağacına Yuva Yapan Güvercin / Fatma Çolak
İnce Yürüyüş / Mustafa Özçelik
Bir Adamın Anlattığı Sıradan Bir Anı / Naz Ferniba
Hadi Çıkalım Buradan Diyorum… / Nurettin Durman
Tümünü Göster