Şehir Bilmelisin

147
Görüntüleme

en ücra yerinden aykırı bir gülüşle
sana sesleniyorum sevdiğim şehir.

gittiğim yerdedir bütün kalanlarım;
yolum düştüğünden beri yokluğuna
ben ne oradayım ne buradayım.
burası biraz sonbahar biraz yaz
ahh….ne yana baksam
yüreğimi titretir keskin bir ayaz;
bağışlanmamış bir kalp ağrısı
ve muallak bir sancı çantamda
hep taşıdığım kimsenin önüne çıkartamadığım.

gözlerimde eksik kalmış gün kırıkları
mağlubiyeti bile olmayan zafersiz savaşlar.
içimde bir muştu
dakika dakika artar kayıtsızlığı.

şehir bilmelisin bütün bu olanları,
gölgem düşmese de ellerine
bilirsin sendedir yüreğimin çarpıntısı.

herkes kendine ‘ben’dir
ve vardır hepimizde bir ispatlama çabası.
ben…
bir parça kavruk mutluluk
ama en çok tatlı bir zehir.
meramımı döksem eteğine
çalkalanır suların ey şehir!

şimdi ben sana konuşsam
sağır kesilir her yanın gülersin.
suskunluğumdur bütün söyleyeceğim
bilirsin.
ama bilirsin ki,
kör topal bir uyku benim ki
uyanamadığım
doğrulamadığım.
ellerimde barut kokusu, gözlerimde nem
kendimden bile kaçsam bitmez bu menem.
kapıdan çıktığını zannederken
üstüne kilitleyen adam,
ya sen?

bu son uçurtmadır
rüzgarına umarsızca savurduğum.
ip avuçlarımdan kaydı kayacakken
nasıl bir hırstır bu tutunduğum?
ey şehir,
savurma yokluğuna beni
adımlarım ileri gider
düşlerim sen istikamette hep geri

şehir bilmelisin bütün bu olanları
kapıyı hızla çarpıp, tamda çıkacakken
içeride kalan adamı
ve beni
ve bu yorgun hoyratlığı

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Susmak Yerine / Ay Vakti
Darağacına Yuva Yapan Güvercin / Fatma Çolak
İnce Yürüyüş / Mustafa Özçelik
Bir Adamın Anlattığı Sıradan Bir Anı / Naz Ferniba
Hadi Çıkalım Buradan Diyorum… / Nurettin Durman
Tümünü Göster