Kar Düşünce Toprağa

Uzayıp giden gölgemi topluyorum
geceyi yoran ışığın önünden
yakıştırmıyor kimse beni kendine
suları kirletiyor değince yüzüm
çekip çıkardım damarlarını iskeletlerin
yüreğini ve ruhunu aldım 
büyük kavgalar ulu solumalar için…

Bundandır elbette
Biriktirmem korkuyu
eteklerinde gecenin
sürükleyip peşimden
yüzümü dağlara.

Korku bir çağrıdır aslında
bir çiçeğin kokusu gibi  
öylesine çok korkan ben
çıktığımda ortaya
alnımda biriken ter 
bir nehir gibi akıyor üstünden
gecelerin
gündüzlerin
ve rüyaların
bana kalan yorumları
sonra da dönüyor
kan çanağına dönen
gözlerimin buutları

Kutsar ve adar böylece
keskin kılıcı aşkın
yağmurdu zaten yükleyen omuzlarıma
damarlarımda dolaşan rengini kanın
donattım üstüme o mübarek sözleri
yani örtüye bürünmüş olandan
alıp vahyi
Sabah aydınlığı gibi 
kar düşünce toprağa.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Sefer Der Vatan / Şeref Akbaba
Yaz Boz Tahtası III / Alaeddin Özdenören
Mor Işıklar / Recep Garip
Savaş Hazırlıkları / Mehmet Aycı
Sondan Baş Çıkar, Baş Sona Kalır / Nihat Dağlı
Tümünü Göster