Ay Vakti’nde Acının Tarifi

Ay Vakti’nde acının tarifi aşk (k)eder

Kuyuya ve zindana teslim olmayan benim
Bütün gömleklerim arkadan yırtık
Filleri yenen kuşların rüyasını görüyorum
İçimde sönmüş bir ateşten yükselen duman acısı
Ay vaktinde yağmura tutunuyorum

Bülbüllerin öptüğü gül rengiyim
Gecenin en mahrem yerinde
Uykularından irkilen siyah gözlerine düşüyorum
Sal rüzgâra gece gibi siyah saçlarını
Doğmadan güneş geleceğim sana

Sevmek ne huzur kelime
Yaşamak kuş ıslıklarında
Bir gelini alnından öper gibi
Geceyi perçeminden öperek
Bir ay vakti
Güneş bizim el ele tutuşmamızdan doğacak

Geceye bıraktım parmak izimi
İbranice muştular fısıldayacağım sana
Güneşi sorup durma bana
Kapılar örtünüp süngüler çekildiği zaman
En mahrem vakitlerde sevmeler çiçeklenir

Ay vaktine sardunya kokusu düştü sevdiğim
Aldığım nefes olup göğsüme oturdun sen
Tarlaya buğday tanesi düşmeden
Mecruh bir güvercin gibi
Kapındaki posta kutusuna konacağım

Irmağı kurumadan aklın
Dinmeden sancısı dünyanın
Yüzünde gül hüznü
Su içen kelebeği ürkütmeden
Geceye yağmur kokusu düştüğü zaman
İnsan insanı ateşe atarken su taşıyan karıncadan
Yuvasını bozduğum kuşlardan helallik alarak
Kuş hafifliği ve güllerle geleceğim sana

Kar aydınlığında güle adanmış bir muştu gibi
Yola koyulacağım
Doğrudur ekşi bir elma için dünyayı sevdiğim
Şimdi senin sevgine layık olmak için dünyadan geçiyorum
Yusuf olamam ama her şeye şahit yırtık bir gömleğim

Taşa ekilen umudun yeşermesi gibi belireceğim kapında
Arafta kıyamet gibi bekleyen gül ansızın açılacak
Göğsümde açılımlar yapan şuarâ’nın kalbinden
Şiiri gecenin cemaline duvak diye örteceğim

Şeddeli dualarla geleceğim kapına
Kamer süresi gibi titret kalbimi
Biat etmiş topraklardan geliyorum aşka
Gecesi uzun süren bir ay vaktinde
Bana ne düşer sevmekten başka

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Günlükler / Şeref Akbaba
Saklı Mektuplar / 105 / Şirâze
Aforizmalar / Naz
Afrika’nın Yapayalnız Lales / Muhammed Emin Kaplan
Uçurumda Bir Gömü / Ezgi Elçin OYNAK
Tümünü Göster