Kalbimizi Aşka Vuranda

204
Görüntüleme

Vuruyor bir şarkı şimdi. Kalbimize kalbimize vuruyor. Onulmaz bir yara hediye ediyor bakışlarımıza. Kimseden bir merhamet beklemeden dileniyoruz yalnızlığı. Şarkılar söylüyoruz dört bir koldan. Kırılıyoruz habire. Ve ağıt olmaktan çıkıyor sevgiliye bıraktıklarımız. İnilmez bir yokuşu tırmanıyoruz alelacele. Bulutlara saçlarını uzatan güzelden yağmur hediyesi düşüyor göz bebeklerimize. Sarhoş bir duman gibi savruluyor kalbimiz. Acıdan kale vuruyoruz yollara. Ve hiç kimse sevmiyor bizi yar gibi. Hiç kimse okşamıyor ruhumuzu bir bebeğe gülümser gibi. Azıklarımıza el konuluyor savaşsız ve andsız. Cesaretimize gül uzatıyor kılıçlarımız. Yine de seni sevmeye koşuyoruz sahralardan. Suyumuzu rüşvet ediyoruz akbabalara. Kırılgan bir derviş gibi diz çöküp, içli mısralar gönderiyoruz veba kaçkını elçilerden. İşte sana söylediğimiz nağmelerden arta kalanlardır bunlar. Boynu bükük kalsak da biz kalbimizi aşka vuranda, sen kalbimizi yalnız koyanda.
Vuruyor bir gök şimdi. Yıldızlara yıldızlara vuruyor. Ölüm arefesinde en kutlu hitabı söylüyor bilge savaşçı. Zafer diyor, zafer yenilmektir bazen. Şimdi biz ellerimizi gecenin karanlığında yıkıyoruz. Kurşun emen çocukların kalbi acıdıkça, feryatları gözlerimize siniyor. Mecnunun çölü hasret kokuyor, Ferhat’ın ovası ayrılık. Rum diyarlarında bir güzel dolaşıyor. Gözleri yalnızlık bakan ceylan gibi yanıyor. Yeşil odalarda şehzadeler boğuluyor. Ağızlarından son sözleri çalınıyor. Yeşil penceresinde bir nedime ağlıyor. Ağıtları kuşlara ninni oluyor. Gece oluyor ve bir yıldız karadeliğe yol alıyor. Her yıldız kayışında biz kalbimizi aşka vuranda, sen kalbimize hasret salanda.
Vuruyor bir kurşun şimdi. Çocuklara çocuklara vuruyor. Mimsiz medeniyetin noel hediyesi olan kalbin parçalanıyor. Bir kadın anneliğine lanet okuyor. Bir baba yitirdiği ellerine. Taş atıyorsun İbrahim’i yutan ateşe. Taş atıyorsun Yusuf’u köle pazarında satan çapulculara. Taş atıyorsun Muhammed’in yoluna diken serpenlere. Taş atıyorsun Hüseyin’in peşindeki leşlere. Taş atıyorsun çocuklara kurşun hediye edenlere. Ve bir çağ doğuyor kanların şafağında. Gül sunuyorsun insanlığa. Umudun bittiği yerde, yenilginin arefesinde çocuk yaralı bir gülle, biz kalbimizi aşka vuranda, sen kalbimize aşk salanda.
Çağların yangınları arasında,
Kayıpların uzaklarında,
Sevgilinin gözlerinden kaçışımızda,
Yağmurda ıslanışımızda,
Sana kendimizi adadığımızda,
Biz kalbimizi aşka vuranda,
Sen…

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Belirleme VIII / Ay Vakti
Sütbeyaz Vakitler / Recep Garip
Alışveriş Merkezinde Bir Gezinti / Jan Devrim
İnsanlık / Hakan Özbek
Gülüme Kanat / Hacire Büklüm
Tümünü Göster