MÜSLÜMANLARIN TERK ETTİĞİ AŞK

195
Görüntüleme

Tutkulu bir din İslam.Öyle tutkulu ki en güzel davranan kullara en büyük mükâfat diye aşkı sunar.Cennetteki en büyük nimettir aşk. Allah’ın cemalini yani görüntüsünü seyretmenin hiç bir hazza denk olmayan, bildiğimiz hiçbir duygu ile kıyaslanamayacak mutluluk bahsetmesidir ask.Bu dünyada o hazzın gölgelerini hissedenlerin bile dünyalık akılları başlarından gitmiş, kendilerini Allah`in yoluna adayarak iyi bir kul olarak yaşayıp bir an önce O’na kavuşma arzusuyla dolup taşmışlardır.En güzel sözler bu ask ile söylenmiştir.En güzel davranışlar bu ask ile sergilenmiştir.Ask ile ilimle uğraşılmış, ask ile toprak sürülmüş,Ask ile devlet kurulmuş, ask ile dünyada İslam hükümran olmuş altın çağını yaşamıştır.İnsanlar aralarındaki kavgaları ask sayesinde bitirip kardeşler olmuşlardır.Allah en büyük rahmeti olarak sunmuştur gönüllere sevgiyi.Kalbe akan duygudur Allah. Tek bir sekli vardır Yaratanın; Aşk…Aşk düşman da olunsa kalpleri birleştiren bir efsundur. En büyük sihirdir.Buyudur üzerimize aşk.Bir başka âlemde, hep arzulanan bahçelerde dolaştıran, sevilen sözlerin duyulup mest eden kokuların yayıldığı bir âlemdir ki ondan tadan ayrı kalamaz.Sevmek istidadı Allah’tandır. Gercekten Müslüman olan sever. Âşık olur, hayran olur, kendinden geçer.Bulaşıcıdır aşk. Geçtiği her yere tohum saçar, yenilerini yeşertir.Nefsin arzularını değersiz kılan bir esiktir ask. Oradan bir kere gecen geri donup bakamaz. Daha değerlisini bulan eski ve değersiz olanın kaybına yanar mı hiç?Ask Allah’ın kullarına emridir.“etrafınıza gözünüzle bakın; gönlünüzle bakin; aklınızla, iradenizle bakin. Sizler için bir dünya yarattım. İçinde gönlünüzü askla dolduracak esler yarattım. Âdem`e Havva’yı verdim, mutlu olsun, eksik yarısı tamamlansın diye. Toprağa yağmuru verdim kaynaşıp bağrından yeni hayatlar fışkırtsın diye. Üzerinize güneşi koydum hayat kaynağınız olsun diye.”Niye?…Bir tek sebepten,Beni tanıyın, beni sevin, bana şükredin diye.Kulları tarafından bilinmek ve sevilmek istiyor Yaradan.Allah’ı severse kul aşkın doruklarına çıkıp, mükemmelliği bulacak. İşte tam da bu sebepten yaratılmış.Bakalım hangi kullarım âşık olabilecek, aşk elbisesine bürünüp Rabbine yaklaşacak. O’nunla hemhal olmaktan başka bir arzusu kalmayacak…Böyle bir yürek adildir. Böyle bir yürek muktedirdir.Böyle bir yürek yeryüzünde ilah gibidir.Çağ açar çağ kapatır.Dağı deler.İnanılmazı imkânsızı gerçekleştirir yüreğindeki bu askla.Aşk her derdin devası, her güzelliğin kaynağıdır.Âşık olanın yüzü güzeldir. Gönlündeki aşktır dışına tasan.Âşık olanın sözü güzeldir. Bütün kötülükler silinmiş yerini iyiliklere bırakmıştır.Kin, nefret, garez, haset, kıskançlık ask ile dolu yürekte kendine bir yer bulamaz.Yaratılmışlar sevilir.Anne-baba sevilir.Evlatlar sevilir.Kadınlar sevilir.Erkekler sevilir.Çiçekler böcekler, meyveler, bağlar bahçeler sevilir.Atlar, develer sevilir.Güzel kıyafetler sevilir.Sus sevilir.Güzel koku sevilir.Her şey sevgidir. Müslüman’dan sevgi fışkırır.Bu pınarda yıkanan her şey güzelleşir.Güzellikten yeni güzellikler doğar. Düşmanlıklar yok olur.Kaygılar diner.Yarın güzeldir, beklenendir, sevgiliye kavuşturacak vesiledir her nefes.Heyhat! Heyhat halimize ki ne heyhat…Nasıl oldu bilinmez, gunler geçti gün geldi sevginin aşkın kotu bilindiği, hatta her kötülüğün sorumlusu bilindiği bir vakit geldi, yer edindi yerleşti Müslümanların arasında. İslam coğrafyasından aşkı aldılar.Hangi maharetli(!) el hangi hileli tuzaklarla içimizden aşkı sokup aldı!Müslümanlar aşkı kaybetti.Yürekler soğudu. Kin, nefret, düşmanlık, garez kalplerde asktan boşalan yerlerde kuruldular.Söz oldular yaralayan.Silah oldular öldüren.As oldular ki agulu, zehirleyen.Es oldular kıran, yıkan, döven, söven.Evlat oldular, isyankâr,Ana baba oldular sevgisiz, hoşgörüsüz, bencil.Teba oldular, asi.Kul oldular Rab olmaya özenen.Şeytan düğün_bayram yaptı Müslümanları aşkı terk etmesinin şerefine. Çünkü asktan gayrisi onun hizmetkârlarıydı.Taraftarları arttıkça aska kara çaldılar.Âşık olanla alay ettiler.Hor ve hakir gördüler, kırıp hırpaladılar.Askla çarpan gönüller yer bulamaz oldu Müslümanların arasında.Ya kendi kendilerini tükettiler Müslümanların arasında gönüllerindeki sevgilerini yayamadan, kan ağlayarak,Ya hicret ettiler başka diyarlara kurumuş bataklığa dönmüş aşk pınarlarına bakmaya dayanamayarak.Ya da kendi içlerine oldu hicretleri, küstüler asktan gayri her şeye.Cansız kaldılar elleri kolları kirik. İstemediler bir daha yüzleri gülsün, dilleri söylesin, yiyip içsin, gülüp söylesin, giyinip kuşansın, gezsin tozsun…Şeytanın bayramını kutlamadılar,Şeytanın sevincine ortak olmadılar.Ask Müslümanları terk etti.Müslümanlar zillete düştü.Devletleri yıkıldı.Evleri başlarına göçtü. Sebebini anlamadılar.Küfrün zinciri boyunlarına vuruldu.Evlatları terk etti.Esir edildiler, tecavuze uğradılar.Öldürüldüler.Yine de memnun kalmadı küfür zaferinden.Biliyorlardı ki yaşayan tek bir Müslüman yüreğinde ask var ise eğer bulaştırabilirdi evrene. Tohumlar saçar, gönüller kazanır, iyilerden taraftarlar bulur, seytanin hâkimiyetini sona erdirebilirdi.Yasayan tek bir Müslüman kalmamayıncaya kadar sürecek bir savaş başlattılar.Bombalar yağdırdılar üzerlerine.Kursun sıktılar, Füze attılar,Tanklarla ezdiler en küçüğünden en büyüğüne.Aşkı öldürmeyi hedefleyerek…Firavunun tahtına varis Musa gibiydi ask.Ne zaman içimizdeki aşkı kötüledik, güzelliklerin ruhumuza verdiği hazzı yasakladık, kötülükler yer edindi gidenlerin mekânında.Öyle inanılmaz günler gördü ki Müslümanlar:Evladının başını okşayan baba utandı.Gulden haz alan gönül endişeye kapıldı.Her sevgi sözü hapis kaldı yüreklerde.Yumuşaklık en kotu manalara burundu.Sertlik sevildikçe sevildi, övüldükçe ovuldu.Tas olmak bile iyi meziyetler sınıfına girebildi Müslümanlar diyarında.Askla pişirilmemiş yiyecekler yaramadı Müslümanlara.Karin ağrısı oldu, bas ağrısı oldu.Askla ekilmeyen tarlalar yeşermedi.Kuraklık geldi çöreklendi başımıza askla dualar edilmediğinden.Askla sevilmeyen kadınlar mutsuz oldular. Güzel çocuklar doğuramadılar.Askla sevilmeyen erkekler mutsuz oldular, sert, hırçın, doyumsuz.Askla kurulmayan yuvalar yıkıldı, gönüller çöl oldu.Her kişi kendi yalnızlığıyla baş başa kaldı aşksız.Hangi melun el aşkımızı çekip aldı yüreğimizden.Ask ile vatanimizi sevemez olduk.Nihayet ask ile Allah’ı sevemez olduk, cennet cazibesini yitirdi.Âşıklar aramızdan birer birer kayboldu.Hangi melun el aşkımızı alarak insanlığı oldurdu.Allah’ı küstürerek şeytanı güldürdü.Bir tas çorbanın sıcaklığında birleşemez karnimizi doyuramaz olduk.Ziyafet sofralarından aç kalkıyoruz.Hiç bir nefis hiçbir şeyle doymuyor.Hiçbir çokluk doyurmuyor.

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

YÜZYIL / Ay Vakti
SEÇİM / Ay Vakti
GAZZE DEDİĞİN ÇOCUKLARDAN BİR MEZARLIK HECE TAŞLAR... / Selami Şimşek
CAN DÜŞER CAN YEŞERİR FİLİZTİN / Necmettin Evci
DİRENİŞİ DİRİLİŞE ÇEVİREN ÇOCUK / Yunus Emre Tozal
Tümünü Göster