Ve Ben ve Dedem ve Ölüm

v.
/nikotin istekli kanıma ağız biliyor sinekler/
ahşap sızıyor dedem yürüyünce ananem kan
fideler ellerinde ihtiyar bir çınar büyüyor
harman yerleri hasat sonrası bir bekçi
oğullar var bankacı, diğeri mühendis biri imam
topraktan geldi toprağa evriliyor zaman

ben en çok dedeme benzerim bir akşamüstü
boyum posum benzer, evcilleşmemiş sakallarım, gözlerim kahverengi
dilim suya değmiş algılarını yitik bir kuş
dizlerimdeki yaralar kabuk bağlamış ordu komutanı
incir ağacından düşmedim ne olur bana küsmeyin
sevdiğim selvi ağaçları pek serin
derinden vuruyor kalbim ırmaklar derine akıyor
deniz de var köyümüzde dedem yüzme bilmiyor

y.
ter geliyor vücudumdan derin çatlaklar
bağbozumları ve içine dolan insan
bir göz göze gelinmeksizin geçiyor
akşamlar ananemim camından

z.
köpekler dillerini takmıştır dişlerine
geceyi sürünmüştür kaşlarına bir çeşme
yüz defa okudum toprak gelmiyor ezbere
tanrım azabını ruhum veriyor etime

bir rüzgar avuntusudur kıpırdayan her yaprak
yalnızlık evimizin arsız misafiri
beklemek tenhaların kadim bekçisi
yollar akar tufandan kaçmış bir çiçek
evliyalar ölmüştür otoban kenarında
ah yangınlarım ki kuytularda şehrayin
kapılarını sen aç bana

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Yüzyıl / Ay Vakti
Gazze Dediğin Çocuklardan Bir Mezarlık Hece Taşlar... / Selami Şimşek
Can Düşer Can Yeşerir Filiztin / Necmettin Evci
Direnişi Dirilişe Çeviren Çocuk / Yunus Emre Tozal
Düşün ve Ölçü / Üzeyir Süğümlü
Tümünü Göster