Saklı Mektuplar LXI

245
Görüntüleme

zenyn ki alır gözlerimi zeberced yanında azkararan gökten ağan üzerimize safi nazdediler çeyrek saat var, bekle…güneş doğdu, battı; günler aylara dolandı, yıl oldu Şirâze.dedim sonra yorgun: “çeyrek saat ne kadar uzun.”karşılık derinden geldi: “senin çeyrek saatin bizimkine uymaz.”Kuzey’in öykülerini bilirsin, mistik tarafı vardır insanı içine çeker; kaybolursun… kış gelir kaybolduğun yerde acıyla burkulursun. sonra, yaşanabilecek tek yer bıraktığın yerdir gerçeği doğar fikrine, dönüşe durursun. oyalı yazmamı dolayıp başıma yolunu gözlerim Şirâze, dağlar aşmadan, çölde bir donup bir yanmadan, boğulmadan gizeminde tarihin dönüş olmaz. küçük adımlarla büyük adımlar eş ölçmese de sağlam inancın kısaltır mesâfeleri. aynı yerdeyim; aynı tavır, aynı hâl üzereyim. devrana her katılan derviş ile halkada dönerken ben, sevdalandığım mekâna adımın yazıldığı fısıldanır kulağıma… sensiz mi gideceğim? yalnız doğulur, yalnız yürünür, yalnız ölünür mâdem: yalnız edeceğim senden şikâyet.nâkâm olan nâdandır varlığından aşkın, çarnaçar döner gerinâdim olan da vakitsiz çalar kapıları, yitirdiğinde anar ah ile geçmişiah dediğin ufak bir inilti, noktası seyran ah işte bir sona seyelândemedim seni kimseye, harf harf gizledim; sözü verdim Tibes’in baktğı vadiyekendimden bile gizlemişim adın silinmiş, şimdi isim isim dolanışım bundandır Şirâze.kışları ısınma derdine düştü, yazları andı çokça kar altında; burası Muskovi yenilmese de Şirâze sertleşti elleri, yüreği, sonra yüreğine düşen çiğ tanesiseyredişim bundandır verâdan hiç yaklaşmadan, kırar beni korkarım.alın üzerimden sorumluluğualın ne varsa bende sizdenyüksüz gideceğim, hem de süssüzruhum hafiflesin, düğünle alın verdiklerinizi şimdidensonun başladığını söyleme Şirâze, kimse inanmaz geldiğini görmeden; duymak istediklerine açıktır kulakları, kimse dinlemez başını taşa vurmadan.eskiyenin yerini yeni dolduracak, değişmez kanun; kimse kabul etmez gün gelip eskiyeceğini, kendisini bir köşeye atılmış bulmadan.susman gerektiğinde sus Şirâze, konuşman gerektiğinde değil; kimse tutmaz yanında hep gerçekle kol kola gezeni; gerçek en acı tarafıyla yakasına yapışmadan.tam zamanında ol her şeyin, açmayan çiçeği koklama Şirâze; uzağında kal kargaşanın dingin ol, sakin ve sükûn içinde.yine yazılmışlığımı damıtıyor buldum kendimi Şirâze, aynı demde böyle, aynı makamda sana mihman

Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Kaybolan, Kaybeden, Kazanan… / Ay Vakti
Kıyametler Sürülür / Mehmet Baş
Yusuf u Züleyha Mesnevisi / Hilal Yılmaz
Yeni Bir Zamanı Başlatma’dan Olmayacak Böyle... / Fatih Pala
Hasbihal / Emine Batar
Tümünü Göster