Doğum Günü Şiiri

başkasının elleriyle yanan ölüm mumlarımı
söndürdüm,
üfleyerek
başkası olaraktan.

bir rüzgâr esti;
incindi ruhum
anlatamadım:
kurunun yanında yanan yaşım.

“hayat bir darağacı
kendi ellerimle kurduğum
intihar saatleri”

başkasının ellerinden devşirmedim hayatı
tevarüs edilmedi bağrımda yanan ateş
bırak
kar etmesin
eyvah ü figanlar
yüreğimdeki ateş aşk yanığıyken
ırmak nasıl terk etsin kendini.

“her doğan bir adem
kendi kaderiyle terk ettiği
iklima için ölmeye”

bütün zamanların en marjinal çocuğu
aşk,
çelişiğidir ölümün bile.
ve en nihayetinde
kimimiz mutluyuz,
kimimiz şair…
Paylaş

Bu Sayının Diğer Yazıları

Hayat ve İnsan / Naci Gümüş
Fihi Ma Fih’ten III / Sezai Küçük
Selim(iye) ve Sinan / Hülya Atakan
Bir Otel Odası Yalnızlığında Necip Fazıl ve Attila... / Hayati Koca
Aynalar ve Yüzler / Mehmet Öztunç
Tümünü Göster