İsa Karaaslan

11posts 0comments

Yazar: İsa Karaaslan

BEYAZ BİR UYKUSUZLUK

çocukken her şeyi düşünürdüm toprağı saran bitkileri, üşüyenleri bahçeleri ve böceklerin o rahat uykularını önümden geçerdi masal aylaları dökülürdü yapraklar sessiz bir vaazla derin bir bilgiyle geçerdi uyku trenleri yorardım...

YALNIZ ŞİİRİ VARDIR ŞİİRİ OLANIN

1. Koşu bitti ve yorulmakmış aşk, artık anladım kaçıyor bir sincap ‘ormandaki vaaz’dan  yalnız şiiri vardır şiiri olanın,  Bu sonbahar böyle iyi, çok şükür Allah’ım…   Çeviriyor içimde şiir anahtarını dökülen...

KIŞBAHAR HÜZÜN

   "Allah kar gibi gökten yağınca / karlar sıcak sıcak saçlarına değince..."  Ben kışa bu mısralarla hazırlanırım. Sezai Karakoç’un Kar şiiri hatırlandığında ne güzeldir...

GECE YARISI GÜNCELERİ

   İçinde şehir geçen şiirler birikiyor belleğime, düşünüyorum; insanlar bir şehirden diğerine yolculuk yapar da şehirler insandan insana yolculuk yapar mı diye. Bir yolculuk...

Hatırlanmadığım Yaz Günleri İçin

bütün çiçek adlarından bir tutamo ki sessizliğindir alıncaadın biraz neftî, dağılgançocuk uykularıyla teyellenmişbir günce mi baharsu çekerken bir kuyudan, yaşamakladalgın mıdır gözlerin hâlâiçinde bir...

Ve Artık Issız

Ive buruktur kuşları uçmaz çünkü koşamaz şehrin atları raylarda bir trenle çarpışır giderek bütün öğleler uçurtması kanayan bir çocuk gibi : solunca yaz gövdemde serinleyen mumlarla dökülüp yüzüme bir yudumda...

Konusuz

Bahçemde kum dağınıklığı gülüşlerin ormanında Dehşetli ölü yığını gibi yağan Yağan ve savrulan Mahvına sebep Kapansam gözlerine Ben olmasam Ve kuşların da hala kaderle uçtuğunu Demişti Zarif Döküp yüzlerimizi anılara Şapkamda bir fotoğrafın...

Anlatılmayan

I. bahçemde, kanayan; ama sessizce kanayan bir ağacın melali kuşanan yapraklarını iki güvercin okşuyor kanatlarıyla ben bu ara / yorgun ve duyuyorum hüznün gövdenden yayılan müziğini II. kendini, her gün başka şehirlerde unutan ülkesinde...

Kış Hazırlığı

I. onarılmaz yaraları var çocuk mızraklarının acılar toplandıkça güzelleşen bir tarafı da. herkes bir yolcuyu uğurluyor annemin saçlarında hüznün cemresi içime doğru yayılan beyaz kahkahasıyla kim tanır şimdi onu II. çıkartamaz gömdüğüm anılarımı...

İz Kaybettirme Ritimleri

I. Ritim fotoğraf seni bana çekerdi öncekülden bir iskelete bürünenaşkın dağ kulübelerindeki ağzındaokyanus fışkıran bir merhabayla bitince koşu.mezar kalabalık...

Rüya…

Adın ki sahte paralar kadar tuhafAdın kiGözlerimi biriktirdiğim bir kül tablasıOradaBir ölünün son isteği gibi çöker akşamÇünkü çaşıtlarına sokağımın gece konamazölümün saçları...