Cihat Duman

2posts 0comments

Yazar: Cihat Duman

yarı.

uçurumun sûretini taşıyoryüzünde(n) düşen ‘ben’ parça parça çarpıyorum bana çarpana biz hiç ayrılmadıkdünyaydı ikiye bölünensarı çiçekler hariç ölüm, o kırık kolsarılınca sanaüşürüm, birazım kalptir...

senden sarktım yar zaman kimin için

henüz yaratılmamış bir köşedönmek  uğruna öldüğümüzruhtan sarkarak atom aralarınakurulmayan dağa gürz bir gülsen su yaratılacakistersen bak! henüz kanatılmamışdikensen parmak...bana biraz dünya verin nazlı yerinden...