Abdülbaki Kömür

4posts 0comments

Yazar: Abdülbaki Kömür

Kudüs

Hüzünlüsün biliyorum Parıltısı yok eskisi gibi, altın rengi kubbelerinin Ki hüzmeleri sürur verirdi Azametinden kem gözler ya hırsından çıldırır Ya korkudan erirdi Böyle durma Kırgın Küskün Ve uzak Sen mahzunsan tüm şehirleri mahzun...

Kurban

Siz nerden bileceksiniz Can telaşına düşmüş koyunların Kırmızıdan anladıklarını Hep ıslık çalarak mı avutursunuz gönlünüzü Dünyayla nedir bağınız Kaça satarsınız konforunuzu Pekâlâ, kim çıkaracak sizi kuyudan Yusuf dilinden anlar mısınız? Yoksa rüya...

A-Taş

Hep yalnız, hep tenhadır gülüşlerim aynada Hep aykırı durur nedense Konuşsam ayrılık kokar cümlelerim Sussam ayrılık Eski hatıralarımı depreştirir soframdaki zeytin Esmer ve kekre Eşgali belirlenmemiş hüzünleri çağırır müezzin Ne zaman...

İstiridye

Alnımdaki çizgilere, gizli bir vakar nakşediyor Gördüğüm ve yaşadığım hayat Yoksul değilim, ne de varlıklı Orta...
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.