Abdülbaki Kömür

4posts 0comments

Yazar: Abdülbaki Kömür

Kudüs

Hüzünlüsün biliyorum Parıltısı yok eskisi gibi, altın rengi kubbelerinin Ki hüzmeleri sürur verirdi Azametinden kem gözler ya hırsından çıldırır Ya korkudan erirdi Böyle durma Kırgın Küskün Ve uzak Sen mahzunsan tüm şehirleri mahzun...

KURBAN

Siz nerden bileceksiniz Can telaşına düşmüş koyunlarınKırmızıdan anladıklarını Hep ıslık çalarak mı avutursunuz gönlünüzüDünyayla nedir bağınızKaça satarsınız konforunuzuPekâlâ, kim çıkaracak sizi kuyudanYusuf dilinden anlar...

A-Taş

Hep yalnız, hep tenhadır gülüşlerim aynada Hep aykırı durur nedense Konuşsam ayrılık kokar cümlelerim Sussam ayrılık Eski hatıralarımı depreştirir soframdaki zeytin Esmer ve kekre Eşgali belirlenmemiş hüzünleri çağırır müezzin Ne zaman...

istiridye

Alnımdaki çizgilere, gizli bir vakar nakşediyorGördüğüm ve yaşadığım hayatYoksul değilim, ne de varlıklıOrta yolda sıradan bir gezginLakin han değişik, hancı değişik, bezirgan başkaLeke sürüldüğünde...