Kadir Gültekin

6posts 0comments

Yazar: Kadir Gültekin

GÜNEŞ SENİN OLSUN AY BANA YETER

şimdi gidiyorum gelirim belki güneş senin olsun ay bana yeter güneş ışığında kamaşan değil ay ışığına bulanmış...

Gökyüzünde Kuş Gibi

bir kanadım olsaydı uçsaydım gökyüzünde belki biraz rahatlar dinlenir olacaktım tek kanatla uçulmaz ben nereden bilecektim uçan kuşları görüp adam gibi baksaydım ahmaklığı bırakıp künhe vakıf olsaydım yere sağlamca basıp yeryüzünde kalsaydım sonunda bildim seni zor bilinen...

Toprağın Anası Yine Kendisi

su akar üzerinden için için emersin iyi kötü demeden genç yaşlı kadın erkek bakmadan açarsın kucağını nicesini gömersin kızıl mı demediniz bazen de kara şu an herkes muhtaç kara...

Gökyüzü

ey gök esrarın kadar yüce derinliğin kadar engin gözlerin hanumanı hayatın devasısın sen süs mü arıyorsun ey insanoğlu kalkmış olsa eğer gözdeki buğu görmüş olacaksın o geniş ufku yıldıza bir bak aya...

Yeryüzü

ne kadar zenginsin ne kadar cömert sana hoyrat bakan bu insanoğlu nasıl da nankör nasıl da namert her yaşı saklarsın yaşlı bağrında gözyaşı kurumaz her toprağında bazen baykuş öter viran...

Acının Tadına Doyum Olur mu?

ey acı tatlı günlerin ilacı gülümse bana ne kırlardaki kekik kokusu ne de avuçlarımdan içtiğim su ben yalnızlığımın bana kurduğu pusu sen baharın habercisi bense hazanın gazel kokusu acının tadına doyum olur...