Ziya Karatekin

2posts 0comments

Yazar: Ziya Karatekin

Yorgunluk

Yorgunluk ağaç lifleridir Kök salmıştır içimin kayaçlarına Bir ıslık kalmıştır çocukluğumdan Saçlarımın arasında savrulan Hızla çevrilen sayfalar gibi geçti zaman / Uçurtmalar gibiydi ömrün haylaz günleri Sınır tanımaz açıklıklar Bir...

Yalnız

Kendi içime doğru yürürken Kayboluverdim aniden Nereden dönebilirim Kocaman ülkemde yapayalnızım Sonsuzluğun okyanusuna Bağdaş kurmuş Bir ada ruhum Kayboluşun mechul açıklarında Beni kim bulabilir şimdi Çiçek açsam kuş uçursam kanat çırpsam Duyulmaz yalnızlığım Öyle ortasındayım ki içimin